‘Ontsteld!’

Ton Menning, Nazorg ex-gedetineerden Portal Maastricht

‘Het leven is mij gunstig gezind geweest. Ik heb voor een bank gewerkt, goed verdiend en in de beste restaurants gegeten. In mijn werkzame leven heb ik de rijken rijker gemaakt. Nu, na de pré-VUT, wil ik de armen rijker maken."

Ton Menning. Foto: Steef Meyknecht

"Ik help ex-gedetineerden met hun financiën. Veel van deze mensen proberen rond te komen van twintig of dertig euro per week. Dat dit in Nederland mogelijk is, heeft mij ontsteld! Van huur- of zorgtoeslag hebben ze vaak geen weet. Niemand die ze daarop attent maakt."

"Door mijn vrijwilligerswerk heb ik geleerd, dat je niet zelf kunt bepalen hoe je leven verloopt. Neem nou die schuchtere jongen uit Burundi. Zijn familie is tijdens de genocide vermoord en hij is naar Nederland gevlucht. Hier kreeg hij een ongeluk met de scooter. Omdat hij geen helm droeg, moest hij een schadevergoeding betalen van vierduizend euro. Dat geld had hij niet. Zo kwam hij in de gevangenis terecht. Hij belandde dus van de ene traumatische situatie in de andere. Na alles wat die jongen heeft meegemaakt, wil ik hem helpen. Mijn beloning? Zijn dankbare ogen. Dáár doe ik het voor!"