'Die bijeenkomsten zijn zo goed'

Betsy Damad - Lotgenotengroep Steun bij rouw

Afdeling Skarsterlan-Lemsterland

Op de eerste bijeenkomsten vertelt iedereen zijn verhaal en wordt er veel gehuild. Aan het einde van de reeks lachen de deelnemers van de lotgenotengroep veel. Die verandering is zo mooi. Wij, de twee vrijwillige begeleiders, verdwijnen meer naar de achtergrond. Mensen doen steeds meer zelf. Er ontstaan vriendschappen, terwijl het in het begin onbekenden waren. Iedereen heeft het gevoel dat we gezamenlijk iets bereiken en dat ze iets aan elkaar hebben. We hebben een groepje van zes vrouwen waar van er vijf hun man hebben verloren en één een familielid. Alle mannen stierven vrij jong. In het begin vond ik het héél zwaar. O, wat een verdriet allemaal,dacht ik.

Het is de eerste keer dat ik dit doe: tot twee jaar geleden was ik conrector op een scholengemeenschap. Daarna zocht ik naar vrijwilligerswerk, want ik wil iets voor anderen doen. Zelf dacht ik niet meteen aan Steun bij rouw, maar een kennis vroeg me ervoor. Deze keuze geeft me nu echt voldoening. Die bijeenkomsten zijn zó goed. Ze lopen vanzelf. Wij vragen wat, er komen antwoorden. En soms zegt niemand iets; die stiltemomenten zijn ook nuttig. Op een gegeven moment begint er vanzelf weer iemand te vertellen.