Blog Eva Scholte: Een gevoel van vrijheid op de Canal Parade
We spraken ook met vrienden en vriendinnen over de economische en politieke ontwikkelingen in Brazilië. En over het voortdurende geweld tegen lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders (LHBT’s). In 2010 werden in Brazilië 260 LHBT’s vermoord; iedere 36 uur één.
Eva Scholte tijdens de Canal Pride (in gebloemd shirt). Foto: Jos de Ree
Veel van onze vrienden kunnen niet vrij spreken over hun relatie op hun werk en in hun familie. Hoewel de Braziliaanse homobeweging steeds meer voor elkaar krijgt - homostellen kunnen sinds dit jaar samenlevingscontracten afsluiten- worden het homohuwelijk en een wet tegen homofobie al jaren tegengehouden door het Congres (Trouw, 6 aug 2011).
Humanitas-directeur Eva Scholte feest mee.
Maar niet alleen in Brazilië, ook in Nederland is nog veel werk te verzetten. Volgens de cijfers van het ministerie van OCW blijkt ook hier tweederde van de de LHBT’s niet vrij over hun relatie te durven praten op het werk. De situatie van transgenders is daarbij ronduit het slechtst. Transvisie, centrum voor genderdiversiteit, tot eind vorig jaar onderdeel van Humanitas, nu van Schorer, doet belangrijk werk. Dankzij een stimuleringssubsidie van het ministerie van OCW kan Transvisie dit werk de komende jaren voortzetten.
Paradijs
Toch is de situatie in Nederland in vergelijking met Brazilië in veel opzichten een paradijs. Ik heb mijzelf bijvoorbeeld in Nederland nooit gediscrimineerd gevoeld vanwege mijn relatie met een vrouw. Mede daarom heb ik zelf ook nooit meegedaan aan de Canal Parade, die onderdeel uitmaakt van de Gay Pride Amsterdam. Tot dit jaar.
De overheidboot op de Amstel.
Nog geen 24 uur na terugkeer uit Brazilië, stapte ik zaterdag op uitnodiging van minister Marja van Bijsterveldt op de boot van de rijksoverheid die de Canal Parade dit jaar opende. Op de boot voeren vertegenwoordigers mee van homo-belangenorganisaties (COC) en organisaties die zich inzetten voor de bevordering van de sociale acceptatie van homoseksuelen en transgenders. Humanitas was uitgenodigd vanwege onze inzet voor gelijkwaardigheid in haar vele activiteiten en projecten.
De Canal Parade deed me veel meer dan ik van te voren had gedacht. Op een overheidsboot meevaren waarop na elke brug het motto werd gescandeerd ‘Dit is de boot van de rijksoverheid en we zijn trots op de tolerantie in Nederland!’, maar ook met de borden ‘Het kan nog beter’ (van OCW) en ‘Weiger de weigerambtenaar’ ( COC) en daarmee aangemoedigd worden door duizenden mensen ging mij niet in koude kleren zitten.
Het feit dat ik een relatie heb met een vrouw is voor mij nooit een thema geweest en ik ben ook geen actievoerder voor homorechten. Maar varend door de grachten van Amsterdam ervoer ik heel sterk het contrast met Brazilië. Dat we de Gay Pride op zo'n manier kunnen vieren, gaf me echt een gevoel van vrijheid. En de gedachte schoot door mijn hoofd: "Jongens, wat zijn we in Nederland toch ver met de homo-emancipatie! Het eerste land met het homohuwelijk en met honderdduizenden mensen dit feest vieren."
Op één
In haar slottoespraak haalde minister Van Bijsterveldt artikel 1 van de Nederlandse Grondwet aan: "Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan."
En na mijn vakantie in Brazilië en de gesprekken daar, realiseer ik me des te meer, dat dit in ontzettend veel landen verre van vanzelfsprekend is. Vanaf vandaag zet ik mijn schouders weer onder Humanitas, om te werken aan de realisatie van onze kernwaarden, waarvan gelijkwaardigheid voor mij op nummer één staat!
