Blog Eva Scholte: Waar zou Humanitas zijn zonder...
Van Limburg naar Flevoland en van Gelderland naar Zuid-Holland. Afgelopen weekend toerde ik door het hele land om afdelingen te bezoeken tijdens de DichtbijDag.
De rode draad? Overal ontmoette ik bevlogen en betrokken mensen die op hun eigen manier een steentje bijdragen aan Humanitas.
Waar zou Humanitas zijn zonder de ondernemende vrouwen Marlies, Ine, Mieke, Dore in Kerkrade……
Zij zetten hun schouders de afgelopen twee jaar onder het realsieren van de nieuwe ruilwinkel. Ik ontmoette hen tijdens de officiële opening van de winkel, waar sinds eind augustus tientallen vrijwilligers aan de slag zijn om een alternatief te bieden voor mensen met een beperkt inkomen en een ontmoetingsplaats voor mensen met beperkte contacten. Het ontmoeten is inmiddels al begonnen en ook de nieuwe ideeën worden al uitgevoerd. Zo wordt er in verloren uurtjes in de winkel nu ook taalles gegeven aan een aantal Thaise vrijwilligers, die de taal nog niet goed machtig zijn.
Bekijk van video van de DichtbijDag in Almere.
Waar zou Humanitas zijn zonder deelnemers die vrijwilligers worden, zonder Toos en Rick uit Almere….
In Almere werd de DichtbijDag onder de aandacht gebracht door 55 vrijwilligers die op vijf pleinen duizenden speciale kranten uit deelden. Ook werden de oudste (Toos, 80) en de jongste(Rick, 19) vrijwilliger in het zonnetje gezet. Samen met de wethouder Jeugdzaken overhandigde ik de vrijwilligers, die bij Humanitas terecht kwamen als deelnemer van het project Rouw, een oorkonde. Toos is nu vrijwilliger bij levensboek, terwijl Rick gastlessen geeft over rouw op scholen.
Vrijwilligers Rick en Toos krijgen een oorkonde uitgereikt door Eva Scholte en wethouder René Peeters. Foto: Humanitas.
Waar zou Humanitas zijn zonder de ontmoetingen tussen deelnemers, vrijwilligers en coördinatoren, zonder Patricia (+ Mees) Renee, Fons en Miekie uit Driebergen……
In Driebergen schoof ik aan bij een eettafel. Een bont gezelschap van vrijwilligers en deelnemers nuttigde daar een Chinese maaltijd met elkaar. Ik raakte in gesprek met drie deelnemers, een vrijwilliger en een afdelingsbestuurder. We spraken over het vertrek van veel voorzieningen van Doorn naar Driebergen, over dementie en thuiszorg en over Humanitas. En over de boodschappen in onze gelukskoekjes, die na de maaltijd bij de koffie werden geserveerd. Een mooie ontmoeting met vijf mensen waar ik met plezier aan terugdenk.
Waar zou Humanitas zijn zonder afdelingsbestuurders, zonder Liesbeth, Wim en Arjan van de afdeling Voorne, Putten, Rozenburg…..
In Spijkenisse bezocht ik de bibliotheek, waar een stand was ingericht en een hoekje om de Humanitas Chat en de chat van Uitdemin.nl te presenteren. Intussen spuide het afdelingsbestuur ter plekke leuke ideeën voor nieuwe activiteiten en projecten… Leuk om daar zo en passant getuige van te zijn.
En daarna terug naar huis om alle indrukken op een rijtje te zetten. Ik heb dit weekend tientallen Humanitas-vrijwilligers ontmoet en me laten inspireren door hun verhalen en de gesprekken.
Bijna de helft van alle afdelingen deed mee dit jaar aan de DichtbijDag, waardoor duizenden Nederlanders kennis hebben kunnen maken met ons werk. Een prachtig resultaat, waarvoor ik iedereen die zich hier zo hard voor heeft ingezet hartelijk wil bedanken!
