'Ik ben een geboren luisteraar'

De Rijk kwam bij de Humanitas chat 'Het luisterend oog' terecht toen hij op zoek was naar een stage in het kader van zijn omscholing tot coach/counsellor. “Vanaf de eerste opleidingsmiddag voelde het vertrouwd. Ik kon de lesstof goed volgen en oppakken en ook de richtlijnen van Humanitas voelden alsof ze bij de pasten. Vooral dat je deelnemers niet gaat adviseren: doe even dit of dat.”

Inmiddels heeft De Rijk al heel wat chat-gesprekken gevoerd en is hij tevreden over zijn werk als Humanitas-vrijwilliger. “De gesprekken verlopen inhoudelijke goed en ik merk dat ik niet met de problemen van de deelnemers blijf zitten, ze me niet eigen maak.”

Lompe vragen 

Toch laten de chats De Rijk lang niet altijd onberoerd. “Bij een gesprek met iemand die bijvoorbeeld nog maar een half jaar te leven heeft, moet ik wel even slikken. Wat zeg je dan? En hoe stel je niet de lompe, foute vragen? Dat zijn gesprekken waarbij ik goed moet nadenken.”

Daarom is De Rijk blij dat hij aan zijn coördinator feedback kan vragen op een chat. “Aan het eind van een dienst maak ik altijd gebruik van de mogelijkheid om op een van de gesprekken feedback te vragen. En ik krijg altijd hele mooie feedback terug.”

De duur van de gesprekken, zo heeft hij geleerd, kan sterk verschillen. “Soms duurt een chat maar een half uurtje, maar als iemand erg eenzaam is, kan het gesprek wel drie uur in beslag nemen.”

E-maatjes 

De Rijk benadrukt dat hij het vrijwilligerswerk niet doet om een goed gevoel over zichzelf aan over te houden. “Ik doe het omdat anderen er iets aan hebben.” En hoewel hij met de chat is begonnen bij wijze van stage, is hij van plan ook na zijn stage door te gaan als vrijwilliger bij Humanitas.

Wel wil hij van de chat naar het e-maatjesproject overstappen. “Dat is een project waarbij je als vrijwilliger wordt gekoppeld aan een deelnemer met wie je dan wekelijks anderhalf uur contact hebt via de chat. Het lijkt me een mooie manier om iemand beter te leren kennen en langduriger bij te staan.”