Kamer drie

Kamer drie
24 juli 2019

“Okay, dat was het dan” zeg ik tegen de jonge vrouw. Het interview is klaar. Ik sluit de deur en blijf nog even staan. Opgelucht haal ik adem. De kleine kamer in het souterrain benauwt me. Het geeft mij een opgesloten gevoel. Ruimte - een verre horizon - daar kan ik ademen.

Begin negentienhonderd wordt het pand van Humanitas gebouwd als klooster voor de Zusters van Onze Lieve Vrouwe van Amersfoort. In het pand huist een meisjesschool. De jonge meisjes worden klaargestoomd voor een leven in dienst van de Heer en van de school. In de volksmond heet het klooster ‘het slot achter de Aa-kerk’. De meisjes slapen in kleine kamers van het souterrain. Tegenwoordig zijn het gesprekskamers.

Even later fiets ik naar huis. Via de Folkingestraat waar ik mij langs andere fietsers en wandelaars wurm. De Verlengde Hereweg met zijn vele verkeerslichten.

Auto’s razen voorbij. Als vanzelf gaan mijn gedachten naar die kleine kamer in het souterrain. Nummer drie. In gedachten ga ik op het smalle bed liggen, sluit mijn ogen en luister. Luister naar mijn gedachten. Eerst buitelen ze over elkaar heen,maar de stilte in de kamer maakt mij rustig.

Langzamer nu, fiets ik verder.

Ineke Wielinga, gastblog