Vakantietijd

Vakantietijd

Waar het anders bruist van geluid, waar het altijd vol kleur is, waar diverse geuren zich vermengen tot een kruidig mengsel, daar is het is nu stil.

Het pand is leeg, bijna leeg met hier en daar een verdwaalde medewerker.

Ik zit achter mijn bureau en luister. Luister naar de stilte die mij omringt. Ik kijk rechts van mij uit het raam. Zie de Der Aa-kerk, wat groen van een boom, de blauwwitte lucht. Dan laat ik mijn blik dwalen door de ruimte. Blijf steken bij de wand tegenover mij. Het is alsof de wand mij ook aankijkt. Met zijn mooie oude wijze ogen. Ogen die vele passanten hebben gezien. Mensen van voorbij. Mensen van nu.

Ik wend mijn blik af. Start de computer. Blader door de mailbox. Mijn vingers bewegen over het toetsenbord.

Ineke Wielinga