Verrassing

Wat een kleine verrassing al niet kan doen!

'Hij staat er weer niet, bof jij even'
Ik bezoek Klaas om de week en wandel dan graag met hem door de wijk. We praten doorgaans over van alles en maken samen grapjes. Ik kan er van genieten als hij heldere momenten heeft en zich gekke dingetjes van eerdere gesprekken opeens herinnert. Klaas kan mij daarmee echt verrassen. Zo liepen we laatst langs de plek waar normaal altijd de viskraam staat. Ik heb hem weleens verteld dat ik echt een hekel heb aan de geur die daar vanaf komt en het niet in mijn hoofd haal om vis te eten. Hij vindt het heel grappig als ik overdrijf. Zo liepen we op een doordeweekse middag weer eens langs de plek waar normaal altijd die kraam staat. Hij zei opeens: 'Nou Sophie, je hebt geluk he!' Ik kan hem dan op zulke momenten vaak even verbaasd aan kijken! 'Hij staat er weer niet, bof jij even', met een grote grijns op zijn gezicht. En dan lachen we samen hardop!

Een wandeling met Klaas is nooit saai en ik vind het dan ook soms lastig om te merken dat hij helaas wel achteruit gaat. Het wandelen wordt lastiger en de momenten waarop hij de woorden even niet kan vinden, komen steeds vaker voor. Ik ben erg op Klaas gesteld geraakt in de twee jaren dat we elkaar nu kennen en dus  besloot ik hem eens te verrassen. Maar ik wist nog niet hoe ..  

Veelbewogen leven
Zijn dochter knipt altijd zijn haar en trimt zijn baard. Klaas mag voor zijn leeftijd niet mopperen over zijn volle haardos. Nu wil het toeval dat mijn vriend bevriend is met een kapper en die kwam bij ons eten.

Hij vertelde dat hij graag iemand wil verrassen met een knipbeurt. Iemand die het echt verdient. Deze kapper heeft een eigen barbershop, en gaat echt voor kwaliteit en aandacht. Ik vertelde hem natuurlijk over Klaas, en hij was gelijk enthousiast. Klaas is nog niet zo oud moet je begrijpen, en heeft veel meegemaakt in zijn leven. De kapper was echt gegrepen door zijn levensverhaal en samen besloten we om Klaas te verrassen met een knipbeurt.
Zo geschiedde. Op een dag, waarop we hadden afgesproken, nam ik Klaas mee naar de barbershop; ik had hem natuurlijk voorbereid. Hij vond het wel interessant. 'Een barber? Zo zo, nou eerst zien dan geloven!' En, weet je zeker dat dit gratis is?' 'Ja echt Klaas, je kan de portemonnee thuis laten!'

Glinstering in zijn ogen
De plaatjes werden opgezet, Klaas in de stoel en hij werd een uur lang vertroeteld met een knip- en scheerbeurt, met hitjes uit de jaren '60 op de achtergrond. Klaas kon ze allemaal benoemen, zowel artiest als titel. Aan het einde kwam hij als een echt hippe man voor de dag, en hij was heel trots. De keer daarop vertelde hij met glinstering in zijn ogen hoeveel complimenten hij wel niet had gehad. Iedereen blij. Daar doe je het toch voor? Wat een kleine verrassing al niet kan doen.