Groningen

Geluk(t)

Proeverij vrijwillig geluk

Wat is geluk? Wanneer ben je gelukkig? Waarom ben je soms niet gelukkig? Deze vrijdagmiddag drukte mij met mijn neus op de feiten. Ik wilde meedoen aan de stadswandeling die onder de naam Proeverij vrijwillig geluk door verschillende organisaties was georganiseerd. Link050, Exp050, Rode Kruis studentendesk, Present Groningen, Oma's soep, Mamamini, Albertus Magnus / Student Albertus Reageert (STAR), Der Aa-theater, gemeente Groningen, de Opstap en Humanitas hadden de handen ineen geslagen.

Maar, ik wilde ook onze website bijwerken en het themacafé bezoeken. Dit moest mij bruikbare informatie en tevredenheid opleveren. Ik mocht van mezelf niet het gevoel hebben dat ik mijn tijd had zitten verdoen.

Als vrijwilliger heb ik de opdracht om alle verschillende projecten en bijeenkomsten op enthousiasmerende wijze te beschrijven. Je moet als lezer voelen wat deelnemers beleefd hebben, geïnspireerd raken om vrijwilligerswerk te gaan doen! Voor mij is dat lastig omdat ik moeite heb met dingen voelen, en ook met deze verwoorden. Mijn naam is Emile, ik ben een autist. Het autisme leidt er in mijn geval toe dat ik heel zakelijk over dingen praat of schrijf, en me daarbij verlies in details terwijl je geraakt wilt woorden. En toch doe ik nu een poging om jullie mee te nemen in de gebeurtenissen op vrijdag 2 november.  

Stadswandeling

Vanaf de Grote markt vertrokken er twee groepen. De wandeling duurde twee uur. Iedere groep bestond uit 10 tot 15 personen. Verschillende plekken werden bezocht om te ervaren wat er in onze stad wordt gedaan door vrijwilligers, en hoe gelukkig mensen hier van worden.

In het Der Aa-theater werd een voorstelling van het Rode Kruis opgevoerd. Bij Exp050 werd er kleding van de Mamamini gesorteerd en Humanitas verzorgde in samenwerking met vrijwilligers van de Opstap en Oma's soep een kookactiviteit. Bezoekende deelnemers maakten twee heerlijke soepen. Tijdens alle activiteiten werden prachtige inspirerende gesprekken gevoerd.

Themacafé

Het Themacafé is een maandelijks terugkerend evenement. Je kunt onder genot van een hapje en een drankje verhalen en ervaringen uitwisselen met andere vrijwilligers, kennis opdoen, geïnspireerd worden en meedenken in maatschappelijke vraagstukken. Elke bijeenkomst zal een gastspreker een thema behandelen en je uitdagen om mee te denken.

De eerste bijeenkomst van het themacafé voor de vrijwilligers van Humanitas droeg als thema Vrijwillig Geluk. Dit sloot prima aan op het thema van de stadswandeling. Onder leiding van gespreksleider Alexander doorliepen we vijf stappen. Deze leidden tot gesprekken die in kleine groepjes aan verschillende tafels werden gevoerd. In mijn groep werd geld niet als factor genoemd om gelukkig te zijn.

De groepsgesprekken werden gevolgd door een gesprek waar alle bezoekers van het themacafé aan deelnamen. We deelden ervaringen uit. Hoewel we geluk niet allemaal op dezelfde manier, of in gelijke situaties beleven, waren er veel overeenkomsten. We worden gelukkig als mensen blij worden van de hulp die we hen bieden. Ik geloof in de Ubuntu-filosofie en zou deze bijna niet duidelijker kunnen uitleggen dan aan de hand van deze uitspraak. Toch probeer ik het.

Kindervakantieweken levendig voorbeeld 

Al vier jaar ben ik in de zomervakantie werkzaam als groepsbegeleider op de kampen van de Humanitas kindervakantieweken. Afgelopen zomer was er een jongetje die ik mocht begeleiden. Hij was de voorgaande twee jaren ook lid van de groep kinderen waar ik leiding aan gaf. Toen hij mij zag huilde hij van blijdschap. Opnieuw beleefden we samen een geweldige week. Vlak voor vertrek moest hij huilen. Hij ging naar huis, een plek waar hij minder gelukkig is. Ik raakte daar ontroerd van, maar het gaf mij ook zo veel kracht dat ik eigenlijk nog wel een week op het kamp had willen blijven. Voor het geluk van een kind zet ik mij in op het kamp. 

Waardering

De waardering voor onze inzet is groot. “Mensen die wij gelukkig maken vergeten dit niet, herinneren zich over meer dan tien jaar nog wat we voor hen betekend hebben” zei mijn collega Dana. Ik geloof hier heilig in. Vorig jaar deed ik inkopen voor Kerst. Onderweg van de ene winkel naar de andere liep ik twee broers tegen het lijf. Beide jongens hadden die zomer deel uitgemaakt van de groep die ik had begeleid. “He Emile, hoe gaat het met jou?” vroegen ze mij. “He jongens! Met mij gaat het goed, hoe gaat het met jullie?” was mijn wedervraag. “Met ons gaat het ook goed.” “Ik vond het erg leuk met jullie op het kamp, en wens jullie veel geluk toe voor de toekomst! Hopelijk ontmoet ik jullie nog eens. Prettige kerstdagen toegewenst!” “Dank je, we wensen jou ook een fijne Kerst toe.”

Belang 

Het is van groot belang om voor de verschillende projecten vrijwilligers te hebben. Omdat het heel spijtig is als je mensen die willen deelnemen niet kunt ontvangen of zelfs een activiteit niet kunt laten doorgaan. Vorige week ging ik voor de eerste keer naar een bijeenkomst van de Vriendschapskring. Mijn collega's vertelden me dat ze blij zijn dat ons team nu uit drie personen bestaat, maar dat het nog fijner is als we meer collega's krijgen. “Nu zijn we kwetsbaar. Is er iemand ziek dan is er een behoorlijke kans dat onze deelnemers voor een dichte deur komen te staan. Dat is voor niemand leuk. Autisten kunnen soms heel slecht tegen zo een teleurstelling.” Een andere bezoeker zei: “Ik woon vlakbij, je mag mij altijd bellen. Het mag niet gebeuren dat een activiteit niet doorgaat!” Hier sloten enkele anderen zich volmondig bij aan “Je mag mij ook bellen!” en “Ik stel mij ook beschikbaar als reserve!” 

Terug naar het nieuwsoverzicht