Groningen

Nieuwe voorzitter Marco ter Harmsel

“Humanitas past prima bij mij!” 

Marco ter Harmsel is sinds half juli de nieuwe voorzitter van de afdeling Groningen van Humanitas. Hij heeft de voorzittershamer overgenomen van Kees Akkerman, die ruim negen jaar voorzitter is geweest. Wie is hij en welke ideeën heeft hij over Humanitas? 

Wat heb je zoal gedaan voordat je voorzitter van Humanitas-stad werd? 

Vlot en enthousiast vertellend brengt Marco zijn loopbaan in grote lijnen voor het voetlicht: “In 1978 ben ik na de Politieacademie gaan werken bij de gemeentepolitie in Assen, ik was 22 jaar. In 1990 heb ik de overstap gemaakt naar het korps Haren, waar ik op mijn 34ste korpschef werd. De reorganisatieplannen binnen de politie om de korpsen om te vormen tot regiokorpsen waren toen al in beeld. Omdat de gemeenten Haren en Groningen samen een nieuw district zouden vormen ging mijn belangstelling naar dit district uit. Medio 1993 werd ik aangesteld als beoogd districtschef Groningen-Haren en een jaar later werd dat geformaliseerd. Het district telde toen ruim 440 medewerkers. Tot 2003 heb ik bij de politie gewerkt. Daarna ben ik bij de Gezondheidsdienst (GGD) van de stad aan de slag gegaan in verschillende functies. In 2012 ben ik directeur van die dienst geworden. Toen kwam de zomer van 2015 en moest ik beslissen of ik na 2016 nog een nieuwe periode als directeur verder wilde gaan. Tot grote verbazing van mijn werkomgeving heb ik besloten met ingang van 1 januari 2016 te stoppen met het vaste werk. Het werk en de collega's bevielen me prima, maar slokte me wel behoorlijk op. Ik wilde meer vrijheid. Motto: Je bent nooit te jong om met pensioen te gaan. 

En toen viel je in een zwart gat vol vrijheid? 

Nou, in die eerste maanden van mijn pensioen liep ik wel eens door de stad en had ik het gevoel dat iedereen om me heen dacht: Wat doet die man hier op dit tijdstip? Die moet aan het werk zijn! Maar het was natuurlijk niet de bedoeling om niks meer te doen. Zo ben ik landelijk actief geworden in de aanpak van verwarde personen, een steeds groter maatschappelijk probleem. En ik ben voorzitter geworden van mijn voetbalclub LTC Assen. 

Hoe ben je voorzitter van Humanitas geworden? 

Begin 2017 heeft Kees Akkerman mij benaderd of ik bestuurslid van het Humanitas-district Noord wilde worden. Daar ben ik toen in april mee gestart. Het districtsbestuur, een hele leuke club! Een paar maand geleden benaderde Kees me weer, nu met een ander verzoek. Of ik hem als voorzitter van de afdeling Groningen wilde opvolgen. Daar heb ik ja op gezegd. De procedure is dan, dat je als beoogd voorzitter eerst deelneemt aan drie bestuursvergaderingen en dat het bestuur daarna besluit of je de nieuwe voorzitter wordt. Op 17 juli vond mijn derde bestuursvergadering plaats en nadat ik even op de gang werd gestuurd kon ik bij binnenkomst horen dat ik de nieuwe voorzitter was! 

Wat zijn je ideeën voor de afdeling de komende tijd? 

Ik ben voor een bestuur dat zichtbaar is, dichtbij de vrijwilligers en de werkorganisatie. Niet teveel afstand en achterover leunen. Het bestuur moet een gezicht hebben binnen de organisatie. Laten zien dat je er bent: ondersteunend, dienend en faciliterend. Actief handelen, niet elkaar voor de voeten lopen, maar praten met één mond. Goede verhoudingen vind ik heel belangrijk. En er staat genoeg op de agenda! 

De gemeentelijke herindeling per 1 januari 2019 betekent dat ook de afdelingen Haren en ten Boer van Humanitas geïntegreerd worden met de afdeling-stad. Dat moeten we goed regelen. 

We zijn net gestart met een nieuw fenomeen binnen de afdeling: een overleg vrijwilligersplatform, waarin een afvaardiging van vrijwilligers, werkorganisatie en bestuur elkaar periodiek spreken over een aantal grotere thema's. Een soort driehoeksoverleg dus. Dat kan heel inspirerend zijn. Daar moeten we een succes van maken. 

We werken samen met andere organisaties in de wijken en dat is goed. Maar we moeten daar als Humanitas niet volledig in opgaan. We moeten onze eigen identiteit – en we hebben een sterk merk! – trouw blijven en behouden. Goed de grenzen van de inzet van onze vrijwilligers bewaken, bijvoorbeeld ten opzichte van de beroepskrachten. 

Ik ben voor meer lokale bestuursautonomie en meer vrijheid in het beslissen over de inzet van financiële middelen. Van de andere kant zijn we natuurlijk onderdeel van een landelijke organisatie en dat willen we blijven. Dat kan beperkingen opleveren. Bijvoorbeeld verplichte winkelnering op het gebied van ICT en Personeel en Organisatie. Maar het heeft ook allerlei voordelen. Zo 

wordt landelijk ook veel geld binnen gehaald en liften we lokaal mee op landelijke Humanitas projecten. 

Marco in het kort: 

Geboren Hengelo 1956 

Woont in Assen sinds 1978 

Opleiding Politieacademie 

Soc. Academie Personeelswerk en Arbeidsverhoudingen 

Eerste baan(tje) bollen pellen 

Boek Het nieuwe nietsdoen van Gerhard Hormann 

(ontdek het geheim van een heerlijk simpel leven) 

Muziek alles van Pink Floyd, vooral The Division Bell 

Film Brimstone met Carice van Houten 

Sport voetbal, al mijn hele leven 

Plek in elftal laatste man (overzicht en rust) 

Voetbalclub LTC Assen 

Humanitas past prima bij mij!

Terug naar het nieuwsoverzicht