Groningen

Schoon luisteren in het thema-café

Schoon luisteren

Vrijdagmiddag, 14 december, wordt in het themacafé door Margit Vegter verteld “bij schoon luisteren, word je niet geremd door aannames. Ben je je bewust van de verschillende interpretaties van begrippen en gevoelens.”

Schoon luisteren, hoe doe je dat?

Een groep van acht beroepskrachten krijgt voor het thema-café open gaat van  Margit te horen wat schoon luisteren is, en hoe je dat doet. Zij leiden in het café de gesprekken die worden gevoerd om te oefenen om schoon te luisteren.

50 enthousiaste gasten nemen plaats aan de tafels. De opkomst is nog royaler dan de vorige maand. Het is pas de tweede keer dat het thema-café geopend is. “Wat is dat zijn schoon luisteren? Hoe moet ik dat doen?” de bezoekers zijn zicht- en hoorbaar nerveus. Alsof ze voor het eerst weer naar school moeten.

Dit wordt nog even versterkt als de uitleg wordt gegeven. Af en toe stelt iemand een filosofische vraag. Een enkele keer zelfs in het Frans. Met eau de toilette ruikt het vast lekker, maar of je dan ook schoon luistert?

Nadat de theorie is besproken worden de gasten gevraagd zich te verdelen in groepen. Als de vraag wordt gesteld “hoeveel groepen hebben we?” ga ik de verschillende tafels tellen. Of dat is omdat ik autisme heb durf ik niet te zeggen, maar schoon luisteren is het niet.

Oefening baart kunst

De thema’s waarover men in gesprek gaat zijn: respect, onbegrip, vertrouwen, bewustzijn, verantwoordelijkheid en diversiteit. Het is een interessante oefening. Ik vind het mooi dat ik nu kan zien en horen hoe moeilijk het is om schoon te luisteren. Afgelopen zomer had ik eens met Margit gesproken. Zij luisterde toen naar mijn vraag. Hoe zij dat deed is mij toen nauwelijks opgevallen, en ook niet echt  bijgebleven.

In onze groep wordt er door de gespreksleider bewust voor gekozen om geen voorstelronde te doen. Want, de kennis die je opdoet in een voorstelronde kan belemmerend werken. Je gaat bewust of onbewust al een oordeel over iemand vormen, uitspraken interpreteren terwijl het plaatje nog niet compleet is.

De oefening bestaat uit twee rondes: aangeven wat het begrip (naam thema, in ons geval diversiteit) inhoudt, gevolgd door het bespreken van een of meer persoonlijke ervaringen (wij deelden twee ervaringen uit).

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

In de tweede ronde vraagt iemand “waarom vind je dat jouw verhaal gehoord moet worden?”. Voor het vervolg van het gesprek is dat een heel goede vraag. Op een cursus gespreksvoering leer je regelmatig dat de waarom-vraag wordt afgeraden omdat het te veel als een veroordeling kan overkomen.

De workshop was erg interessant. Nu kunnen we het in de praktijk verder oefenen. Al gaf Margit het advies om de techniek niet in alle gesprekken te gebruiken. Wanneer wel en wanneer niet? Ik denk het een kwestie van uitproberen is.  

Terug naar het nieuwsoverzicht