Netwerkcoach Annemiek de Kok

"Een netwerk: geen vanzelfsprekendheid"

Door Alian Opufou

Als je het lastig vindt om contact te leggen of te onderhouden met anderen, is het erg prettig dat je kan aankloppen bij Humanitas om gekoppeld te worden aan een van hun netwerkcoaches. Om erachter te komen wat de vrijwillige netwerkcoaches doen, ging ik in gesprek met Annemiek de Kok. Zij vertelde mij wat het voor haar betekent om coach te zijn.

Hoe ben je als vrijwilliger bij het project netwerkcoaching betrokken geraakt?

‘’Ik werkte vroeger altijd fulltime, nu wat minder. Het leek me leuk om met mijn extra vrije tijd iets te doen voor de maatschappij. Na wat op het internet gezocht te hebben, kwam ik uit bij Humanitas. Ik zag verschillende maatjes-projecten, maar vooral het project netwerkcoaching sprak me aan. Als netwerkcoach ga je samen met je deelnemers op zoek naar structurele oplossingen die hen kunnen helpen hun netwerk te vergroten. Daar geloof ik heel erg in.’’

Heb je zelf een breed netwerk?

‘’In het dagelijks leven ben ik communicatieadviseur met een eigen onderneming. Daarvoor is het heel belangrijk om een goed netwerk te hebben. Om opdrachten binnen te halen ben ik afhankelijk van andere mensen die mij deze opdrachten moeten gunnen. Het helpt dan enorm als je in staat bent om relaties op te bouwen en te onderhouden. Ook privé heb ik altijd veel tijd geïnvesteerd in een leuk vrienden- en kennissennetwerk. Ik ervaar dat als zeer prettig en als ik zie dat anderen dat niet hebben, wil ik graag dat zij dat óók krijgen. Als netwerkcoach kan ik mensen hierbij helpen. Een goed netwerk is erg waardevol en dat gun ik iedereen.’’

Kun je omschrijven wat het project netwerkcoaching volgens jou inhoudt?

‘’Dat vind ik wel een ingewikkelde vraag. Voor mij houdt het in dat ik samen met mijn deelnemer in kaart breng welke netwerkcontacten diegene al heeft. Dat zijn er vaak meer dan ze denken. Zijn er bijvoorbeeld ‘slapende contacten’, zoals kennissen van vroeger die ze al een tijd niet hebben gesproken en die ze eventueel ook ‘wakker’ zouden kunnen maken’? Of zouden ze bestaande contacten kunnen intensiveren? Bijvoorbeeld met de overbuurman die elke dag op dezelfde tijd als zij de hond uitlaat. Zou mijn deelnemer dan in plaats van ‘hoi’ ook eens kunnen zeggen: ’Dag buurman, ik kom je elke dag tegen als we onze honden uitlaten, zou je het leuk vinden om dat eens samen te doen?’ Dit soort dingen onderzoeken we met elkaar. Uiteindelijk is het aan mijn deelnemer om een doel te formuleren. En de weg ernaartoe bewandelen we samen door te bekijken wat de mogelijkheden zijn. Zo hebben een collega-netwerkcoach en ik onlangs onze deelnemers met elkaar in contact gebracht, omdat ze veel gemeen leken te hebben. Ze zijn nu aan het e-mailen om te kijken of de onderlinge klik er is.“

Je coacht momenteel één deelnemer. Is de coronatijd van invloed geweest op jullie contact?

‘’Corona heeft absoluut invloed gehad op het contact tussen mij en de mevrouw die ik coach. Het land zat op slot, dus het uitvoeren van de missie die we samen hadden, het ontdekken en onderhouden van een netwerk, was best een uitdaging. De scheidslijn tussen het zijn van maatje of netwerkcoach vond ik in deze tijd ook vrij ingewikkeld. Toen de epidemie net was uitgebroken appten mijn deelnemer en ik wel, maar zagen we elkaar niet. Op een gegeven moment ging me dat aan het hart, want ze was redelijk eenzaam. Daarom besloot ik haar op te zoeken en een bloemetje langs te brengen. Op het moment dat we voor haar deur stonden te praten vroeg ze of ik even binnen wilde komen voor een kopje ‘anderhalvemeter-thee’. Sindsdien kom ik af en toe langs.’’

Op welke manier word je ondersteund door Humanitas?

“De begeleiding die je als netwerkcoach vanuit Humanitas ontvangt, vind ik heel professioneel en prettig. We hebben in het begin een boekje gekregen met allerlei informatie over wat het inhoudt om netwerkcoach te zijn. Ook wonen alle beginnende coaches twee trainingen bij om handvatten te krijgen waarmee de coachende taken goed uitgevoerd kunnen worden. Deze trainingen vond ik erg interessant. De insteek die Humanitas heeft is niet ‘red je er maar mee’, de ondersteuning is echt constructief. Naast de trainingen worden er avonden georganiseerd voor de coaches, waarbij we onderling onze ervaringen kunnen uitwisselen. Een soort intervisieavonden zou je kunnen zeggen.”

Wat brengt het zijn van netwerkcoach jou persoonlijk?

‘’Het zijn van netwerkcoach vergroot mijn leefwereld en mijn denkwereld. Vrijwel ieder mens heeft vooroordelen en ik werd met de mijne geconfronteerd. Ik kwam erachter dat deze niet altijd even gefundeerd waren en dat ligt voor een groot gedeelte aan mijzelf. Elke persoon leeft in meer of mindere mate in zijn eigen bubbel. Dat kan liggen aan de opleiding die je al dan niet hebt gevolgd, het werk dat je doet of de buurt waarin je woont. Ik zit natuurlijk ook in zo’n bubbel, maar ik vind het hartstikke leuk dat er nu gaatjes in worden geprikt. Door mijn werk als vrijwilliger bij Humanitas kom ik in contact met mensen die ik waarschijnlijk niet had ontmoet als ik geen netwerkcoach was geweest. Je krijgt over en weer dingen van elkaar mee en dat zorgt voor verbinding. Het heeft mijn leven echt verrijkt.’’

Wat zou je willen meegeven aan mensen die eraan denken om ook vrijwilliger te worden bij Humanitas?

‘’Ga het vooral doen! Het is enorm leuk en ik vind Humanitas een heel professionele organisatie. Vrijwilligerswerk verrijkt jezelf en je doet ook nog eens iets goeds voor de ander.”