Eemland

Abdelkader Benali

Abdelkader Benali in de Observant. een verslag van Marion Noordstar

Daar was hij dan, schrijver en begenadigd spreker Abdelkader Benali, 15 november in de Observant. Taalmaatjes Humanitas- Eemland had hem uitgenodigd. En dan denk je, wat heeft deze schrijver met taalmaatjes te maken? Nou, alles! Geheel vanuit eigen ervaring vertelde hij overrompelend en charmant en met humor over de problemen die je als nieuwkomer hebt te overwinnen als je een nieuwe taal wilt leren. De simpelste dingen moet je leren begrijpen, en verwarring is de menselijke conditie. Als voorbeeld gaf hij zijn eigen ervaring van het bestellen van een brood in Italië. Juist die kleine alledaagse dingen zijn een puzzel voor de anderstalige. Bij een eenvoudige boodschap val je gelijk door de mand en hoort een ingezetene gelijk dat je geen ‘native speaker’ bent. Daarom is het voor taalmaatjes leuk om die zinnetjes in spreektaal te oefenen, daar waar je eigenlijk geen vat op krijgt hoe dat in elkaar zit. Bv: ‘Pak even’, ‘Moet je doen”, en dergelijke. Een veilige omgeving is belangrijk bij het leren spreken van een nieuwe taal. Taalmaatjes kunnen deze omgeving creëren en stralen dan zoveel veiligheid uit dat mensen hun verhaal vertellen. De kunst van het luisteren. Een gemiddeld kind heeft een woordenschat van ruwweg 3000 woorden, een kind van migrantenouders in een achterstandswijk zo’n 1000. Dat maakt verschil! In ontwikkeling en in opleiding. Benali raadt aan om kinderen van laaggeletterden boeken te geven, dan zijn deze binnen bereik als een kind wil lezen. Op een vraag uit de zaal hoe je als kind van laaggeletterde ouders toch gevoel voor taal ontwikkelt, gaf Benali als antwoord dat zijn ouders, hoewel niet op papier, toch wel heel ‘talig’ waren. Zij spraken veel, conflicten werden ook uitgebreid besproken. Spreken, in de oude of de nieuwe taal, helpt bij taalontwikkeling.

Foto: Ruud Verhoef

Een andere vraag uit de zaal was hoe Benali zijn eigen kind qua taal opvoedde. Er spelen bij hem thuis drie talen een rol: Berbers, Arabisch en Nederlands. Hij raadde aan: als je een kind meertalig opvoedt, laat dan een bepaalde taal bij één persoon, en gebruik het niet door elkaar.

Er was pianomuziek, verzorgd door Alizera Baghdadchi, Iraanse student aan het conservatorium, die bijna twee jaar deel uitmaakt van het Taalmaatjesproject.

Het was een inspirerende avond, met zo'n 130 aanwezigen die geanimeerd geluisterd hebben.

Met dank aan de Observant en organisatoren Jiska, Hans en Henriette: een geslaagde avond!

 

Terug naar het nieuwsoverzicht