Eemland

Verhaal van een deelnemer

VRIENDSCHAPPELIJK HUISBEZOEK

Een verhaal uit het leven van een deelnemer. 

Allereerst wil ik mezelf voorstellen. Als 63-jarige ben ik in 2012 in de buurt van mijn vriendin in Amersfoort komen wonen vanuit Alphen aan den Rijn. De 13 jaar durende relatie met haar wilde ik na mijn vroegpensioen intensiveren.

Een paar jaar nadat ik ingeburgerd was in mijn woning en nieuwe omgeving bleek – een dag voor de afreis naar een stedenvakantie in Spanje –  dat mijn vriendin ernstig ziek was. Borstkanker was de afschuwelijke diagnose.

Door haar ziekte verslechterden helaas (schuldloos) de contacten, op verzoek van één van ons beiden

Ik raakte in een ernstige depressie en ik kwam er eigenlijk alleen voor te staan. Mijn vriendin is in 2016 overleden, zo bleek later. Mijn depressie duurde lang. Door ondersteuning van een psychiater en door wetenschappelijk onderzoek, werd na 67 jaar bekend, dat ik een vorm van autisme had. Dit kwam uiteraard fors binnen. Een begeleider van het Spectrum voor autisten vond het voor mij passend wat meer contacten te leggen om uit een zekere vorm van eenzaamheid en uit mijn impasse te komen.

 

We zochten contact met Humanitas Eemland. Na een intakegesprek met 2 vriendelijke dames is Cor uit Amersfoort thuis aan mij voorgesteld. Ik was geheel akkoord met de kennismaking met Humanitas en Cor beantwoordde aan mijn verwachtingen, door zijn welbespraaktheid – en bleek mij –  prima achtergrond. De waarden van Humanitas waren al die van mij. De match tussen Cor en mij kwam redelijk snel tot stand. We zouden het verder zelf invullen.

 

Wij twee kozen ervoor 2-wekelijks in het centrum af te spreken. Vanaf november 2016 gingen we regelmatig in een cafeetje wat drinken, enkele exposities bekijken, een goede film zien

en een enkele maal uit eten. Ondanks mijn ernstige depressiviteit zorgde ik ervoor, dat ik alle afspraken met Cor nakwam.

 

Na 44 maanden kreeg ik in 2018 het bericht, dat mijn vriendin in 2016 was overleden. Dit gaf, tegelijkertijd na mijn medicijn-afbouw naar 0 en het bericht van een nieuwe woning, voor mij een goede reden alle narigheid van mij af te zetten en de switch te maken naar betere vooruitzichten en een persoonlijk herstel. Mijn beterschap heeft zich gelukkig helemaal doorgezet.

 

Wat mij kort daarna opviel was, dat Cor een voor mij “nobele” inslag toonde, mee te kunnen leven met mijn opleving en dat Cor dat ook liet merken. Zelf vond ik het natuurlijk ook prettig.

Een “vriend” als Cor ben ik in 69 jaar nog niet tegengekomen. Ik meen dan ook, dat we na zo'n ongeveer 2 jaar vriendschappelijk huisbezoek wel bevriend zijn geworden.

 

Binnenkort ga ik voor een nieuw leven verhuizen naar een andere stad  dichtbij mijn 3 kinderen en kleinzoon. Cor gaat me daar komen opzoeken in een nieuwe duurzame woning.

Daaruit blijkt, dat het vriendschappelijk huisbezoek van Humanitas Eemland nog verder reikt dan Amersfoort!

 

Dick H.

Terug naar het nieuwsoverzicht