Eindhoven

“Voor ‘mijn gezinnen’ ben ik eigenlijk een soort gids, ik wijs ze de weg in onze maatschappij.”

Michel Dresselaerts is één van de 450 vrijwilligers van Humanitas Eindhoven. Hij werkt nu 5 jaar als vrijwilliger bij de activiteit ‘Doorstart’ één van de drie activiteiten die vallen binnen het Humanitas thema ‘Opvoeden’.

Op de vraag waarom Michel 5 jaar geleden is gestart met het doen van vrijwilligerswerk antwoordt hij als volgt: “Ik had 40 jaar in het bedrijfsleven gewerkt en kon nog gebruik maken van een VUT-regeling. Ik voelde me nog veel te jong en fit om achter de geraniums te gaan zitten. Al langer liep ik met het idee rond om wat zinvols voor de maatschappij te gaan doen. En toen kwam Humanitas op mijn pad, een prachtige vrijwilligersorganisatie die los staat van een geloofsovertuiging met mooie activiteiten.”

“Humanitas staat los van een geloofsovertuiging.”

Michel is een praktische man met het hart op de juiste plek. “Ik ben destijds bij Humanitas gestart met de activiteit ‘Doorstart’. Bij Doorstart ondersteun ik gezinnen met kinderen in de basisschool leeftijd. Een prachtig initiatief. Het gezin is de hoeksteen van onze samenleving. Heel krachtig, een uitvalsbasis voor alle gezinsleden. Gaat het niet zo goed met een gezin, dan gaat het ook niet goed met de gezinsleden. Laat je een gezin met problemen aan zijn lot over en uitelkaar vallen, dan kost dat onze samenleving veel meer dan wanneer je tijdig ingrijpt en het gezin zichzelf leert helpen. Dat is op de lange termijn goed voor iedereen! Goed voor het gezin, de kinderen uit het gezin en ook voor onze maatschappij. Gelukkige kinderen groeien eerder op tot gelukkige en productieve volwassenen. Die van grote waarde kunnen zijn voor onze maatschappij, in plaats van dat ze ontsporen en de samenleving veel geld kosten.

“Gelukkige kinderen groeien eerder op tot gelukkige en productieve volwassenen.”

Gemiddeld begeleid ik een gezin ongeveer een jaar. De redenen, waarom een gezin een steuntje in de rug nodig heeft, lopen erg uiteen. Soms gaat het niet zo lekker met een van de kinderen. Soms gaat het wat minder goed tussen vader en moeder, soms zijn er financiële problemen. Elk gezin is bij mij welkom, als het tussen mij en het gezin maar klikt. Wat ik in mijn rol als vrijwilliger van Humanitas in zo’n gezin doe is per gezin heel verschillend. Ondersteun ik een alleenstaande moeder dan ontbreekt er vaak een man in het gezin. Ik ga dan bijvoorbeeld ‘mannendingen’ doen met de kinderen, zoals een balletje trappen of een flink stuk fietsen. Of ik doe wat klussen in huis zoals het plakken van een lekke band of ik hang een gordijnrails op.

De ongeschreven regels van onze maatschappij
Michael steekt veel energie in ‘zijn’ gezinnen. “Ik probeer me in te leven in alle gezinsleden. Ik probeer aan te voelen wat het gezin nodig heeft. Het meeste van mijn werkzaamheden komt neer op het wegwijs maken van deze mensen in onze samenleving. Ik maak ze bekend met de ongeschreven regeltjes van onze maatschappij. Zo heb ik een alleenstaande moeder, van wie het fornuis stuk was, kennis laten maken met het fenomeen ‘www.marktplaats.nl’ en ‘Het Goed’ en zo samen met haar een tweedehands fornuis gevonden en aangeschaft. Zodat ze weer kon koken voor haar kinderen.

De kinderen
Als er problemen zijn met de kinderen dan ga ik met de kinderen in gesprek om een beter beeld te krijgen van het kind. Ik behandel kinderen niet als volwassenen maar wel als volwaardige gesprekspartner. Ik heb respect voor ze. En ze mogen mij alles vragen en vertellen. Ik merk dat dat enorm wordt gewaardeerd. Samen met de ouders, de school en het kind ga ik op zoek naar oplossingen voor problemen. Als de ouders er voor open staan, ga ik met ze mee naar de gesprekken met school. Ik probeer ze te helpen met het vinden van structuur. Een structuur die bij hen past maar ook aansluit bij de Nederlandse cultuur. Met hele kleine aanpassingen boeken we meestal al veel winst. Ik stel bijvoorbeeld voor om elke dag in ieder geval 1 maaltijd samen te nuttigen. Dat lijkt heel voor de hand liggend. Maar in veel culturen is ‘samen eten’ niet een dagelijks ritueel.

“Het doen van vrijwilligerswerk heeft mij flexibeler gemaakt.”

Spelletjes doen
Ik doe ook heel veel spelletjes met de kinderen uit de gezinnen die ik help. Het is een ontspannen manier van contact en de kinderen steken er altijd wat van op. Ik kies dan vanzelfsprekend voor typisch Hollandse spelletjes, die neem ik zelf mee. Via Humanitas hebben we wat voorraad, anders koop ze bij ‘Het Goed’ of op een rommelmarkt en geef ze cadeau aan het gezin.”  

Contact houden
Na maximaal een jaar stopt Michel met de wekelijkse bezoeken van het gezin. Michel: “Dat is altijd een prachtig moment om even stil te staan bij wat je hebt bereikt met zo’n gezin. In gedachten maak ik een ‘foto’ van het gezin als ik binnenkom en als ik wegga. Mijn doel is altijd het gezin hechter, gelukkiger, stabieler en gestructureerder achter te laten. En dat is nog altijd gelukt en daar ben ik erg trots op. Ik behoud, als het gezin daar voor open staat, ook altijd contact. Ik wil graag weten hoe het met ze gaat. Dat hoeft niet, maar ik vind dat fijn. Zo kan het zijn dat een van de moeders mij opeens weer belt of ik een band voor ze wil plakken. En als ik tijd heb dan spring ik op mijn fiets en dan doe ik dat graag.”

Terug naar het nieuwsoverzicht