Eindhoven

“Wat me aanspreekt in MentorMaatjes is het helpen van kinderen.”

Kirsten Rijke is een van de 450 vrijwilligers van Humanitas Eindhoven. Ze is als vrijwillig mentormaatje aangesloten bij Humanitas MentorMaatjes. MentorMaatjes is één van de vier activiteiten die vallen binnen het Humanitas thema ‘Opgroeien’.

Op vrijdag kom ik om 14:15 uur aan op de basisschool. Daar spreken mijn leerling en ik elke week af. Ik wacht net even buiten haar klaslokaal tot de zoemer gaat. We pakken wat drinken in de kantine en gaan dan naar ons lokaal om even rustig samen te zitten. Ik vraag aan haar hoe de afgelopen week was, wat ze heeft meegemaakt in de klas, welke vriendinnetjes ze heeft gezien en hoe het thuis was.

“Heb je nog opdrachten voor komende week waar ik bij kan helpen?”, vraag ik. Dan bereiden we bijvoorbeeld een spreekbeurt voor of maken wat taal- en reken opdrachten. Natuurlijk is het ook tijd voor ontspanning. Ze vindt tekenen en knutselen heel leuk, dus heb ik een set meegenomen om verjaardagskaarten te maken. Ik zet een muziekje op en we praten ondertussen verder. Dan gaan we nog even naar buiten om wat te spelen bij de school. Rond 16:00 uur ga ik dan weer naar huis.

Een tijdje speelde ik al met de gedachte dat ik graag iets voor een ander wilde betekenen. Hulp geven aan iemand, zodat diegene verder kan in zijn ontwikkeling. Na wat googelen, kwam ik terecht op de site van Humanitas. Ik las over MentorMaatjes en dacht ‘dat lijkt me wel wat’. Ik vind het prettig dat ik op een vaste plaats, op school, af kan spreken. Ik werk 4 dagen in de week, dus ik heb vrijdag overdag genoeg tijd om af te spreken. Maar ook als je een uurtje in de week hebt, dan kun je al mentormaatje zijn.

Wat me bovendien aanspreekt aan MentorMaatjes, is het helpen van kinderen. School en opgroeien brengen veel onzekerheid met zich mee, kan ik me van mezelf nog herinneren. Zo kon mijn leerling hulp en extra aandacht gebruiken voor meer zelfvertrouwen. Samen werken we daaraan. Nu alweer een half jaar.

Het is fijn om hulp te kunnen geven als een soort van steunpunt of rustpunt aan haar. Het was in het begin even zoeken naar wat je kunt betekenen en je moet elkaar natuurlijk ook leren kennen, maar het geeft veel voldoening als je merkt dat zij uitkijkt naar de ontmoetingen en haar zelfvertrouwen ziet groeien. Komend jaar gaan we nog verder, zodat ze klaar is voor de middelbare school.

Terug naar het nieuwsoverzicht