Eindhoven

“Ik kan nog zoveel voor kinderen en hun toekomst betekenen.”

Jos Jansen en Eline Geven zijn twee van de 450 vrijwilligers van Humanitas Eindhoven. Jos Jansen is sinds 2012 als vrijwillig coördinator en Eline Geven sinds kort als vrijwillig mentormaatje, aangesloten bij Humanitas MentorMaatjes. MentorMaatjes is één van de vier activiteiten die vallen binnen het Humanitas thema ‘Opgroeien’.

Jos Jansen: “Na 40 jaar werkzaam te zijn geweest in het onderwijs, waarvan 30 jaar als directeur van een basisschool, moest ik noodgedwongen stoppen, mijn lichaam kon door ziekte het werk niet meer aan. Maar afscheid nemen van het onderwijs? Nee, dat kon ik nog niet. Daarom ben ik als vrijwillige coördinator aan de slag gegaan bij Humanitas MentorMaatjes: een maatje voor leerlingen van 10 – 17 jaar bij wie het op school en of thuis even niet goed gaat. Het doel van deze één op één begeleiding is dat kinderen, door een beetje extra aandacht van een maatje, meer zelfvertrouwen krijgen, beter in hun vel gaan zitten en daardoor beter tot leren komen.” Jos knikt even naar mentormaatje Eline Geven: “ Ik begeleid en ondersteun jonge vrijwilligers zoals Eline die scholieren begeleiden. Ik vind het heel waardevol dat ik op deze manier nog zoveel voor kinderen en hun toekomst kan betekenen.”

Jos Jansen: “Lekker in je vel zitten is een voorwaarde om goed te kunnen leren.”

Eline Geven studeert pedagogiek en als stage is ze mentormaatje van twee meiden. Eline: “Ze zijn allebei 12 jaar oud, maar omdat het ene meisje nog in groep 8 zit van de basisschool en het andere meisje al in de eerste klas van de middelbare school zit, kom ik toch hele andere dingen tegen.” Enthousiast vertelt Eline verder: “Een van de meiden is heel stil en teruggetrokken. Ze is de oudste thuis en moet veel meehelpen in de zorg voor haar jongere broertjes en zusjes. Een hele verantwoordelijkheid op die leeftijd. Daarom doe ik met haar vooral ‘leuke dingen’ zoals samen knutselen en tekenen of een spelletje doen. Het heeft even geduurd voordat ze los kwam en ook zelf met ideeën kwam. Nu durft ze wel initiatief te nemen, ze voelt zich duidelijk op haar gemak bij mij en haar zelfvertrouwen neemt toe. Ik ben er erg trots op dat ik dat met haar in korte tijd heb bereikt.” Jos vult daarop aan: “Dit is een heel mooi voorbeeld van hoe de begeleiding van een mentormaatje door kan werken. Dit meisje was heel stil in de klas en deed niet actief mee aan de lessen. Haar docenten vermoedden dat er meer in zat dan dat ze liet zien. Mede dankzij Eline heeft het meisje meer zelfvertrouwen gekregen en durft ze nu ook actief deel te nemen aan de lessen. En dat heeft nu al een positieve uitwerking op haar prestaties.

Het andere meisje dat Eline begeleidt zit al in de brugklas en heeft om totaal andere redenen een maatje nodig. Eline: “Zij is heel spontaan, chaotisch en impulsief. Ik help haar vooral met plannen en het creëren van structuur. Ik doe dat zonder belerend en verwijtend te zijn. Door te spiegelen laat ik haar inzien wat er goed gaat en wat er fout gaat en ik help haar met het zelf vinden van oplossingen. Ze is naar mij heel eerlijk en open. Zo had ze laatst een conflict met een klasgenootje en ze vertelde mij eerlijk dat ze dat meisje een streek had geleverd en dat ze daar nu spijt van had. Samen hebben we het er dan nog even over. We bespreken de situatie en we benoemen wat er mis ging en ik laat haar nadenken hoe ze ook had kunnen reageren. Zo leert ze op haar eigen manier beter om te gaan met vervelende situaties. “

Eline Geven: “Ik heb meer zelfvertrouwen gekregen door het vrijwilligerswerk.”

Op de vraag of Eline zelf ook wat heeft opgestoken van haar rol als mentormaatje antwoordt ze: “Ik heb veel meer zelfvertrouwen gekregen door dit werk. Ik ben zelfstandiger geworden en stel me veel minder afhankelijk op ten opzichte van begeleiders en docenten. Ik ben daar zelf heel erg blij mee. Het voelt goed. Je zou kunnen zeggen dat ik samen met mijn leerlingen meer zelfvertrouwen heb gekregen.” Jos vult aan: “Dat is het bijzondere van Humanitas MentorMaatjes. Ik zie steeds weer opnieuw dat deze trajecten zo ontzettend veel doen voor →de leerlingen maar zeker ook de mentormaatjes. Ze groeien beiden door het contact.”

Jos Jansen: “Het gaat er om dat kinderen opgroeien met het gegeven dat ze er toe doen.”

Wat er werkelijk toe doet
Jos: “Nu ik al weer even niet meer professioneel werkzaam ben in het onderwijs, maar wel als vrijwillig coördinator, zie ik nog duidelijker wat er daadwerkelijk toe doet in het onderwijs. Het →gaat niet om een goede CITO scores. Het gaat er om dat kinderen opgroeien met het gegeven dat ze er toe doen. Dat ze waardevol zijn. Het onderwijs zou er meer op gericht moeten zijn op wat de interesses en talenten zijn van ieder kind. Spreek ze aan op wat ze kunnen en laat ze van daaruit verder groeien. In het onderwijs is er vooral aandacht voor wat er niet goed gaat en wat beter ‘zou moeten’. Dat is een negatief uitgangspunt. Het werkt gewoon veel beter om te starten met waar een kind goed in is en van daaruit verder te leren. Leren gaat dan ook gewoon veel makkelijker.”

Eline Geven: “Twee jonge meisjes zitten nu beter in hun vel dankzij een wekelijks uurtje aandacht van mij!”

Voldoening
Jos: “Het vrijwilligerswerk bij Humanitas geeft me erg veel voldoening. Ik zie de leerlingen opbloeien en de mentormaatjes groeien. En daar doe ik het voor! Het is fantastisch werk.” Eline knikt instemmend: “Het heeft me veel meer gebracht dan ik vooraf had gedacht. Mijn inzet maakt echt verschil. Twee jonge meisjes zitten nu beter in hun vel dankzij een wekelijks uurtje aandacht van mij. En daar ben ik supertrots op!”

Terug naar het nieuwsoverzicht