Eindhoven

“Fantastisch dat iemand mij, een stokoude man, wekelijks komt bezoeken”

Hélène Kuiters is één van de 450 vrijwilligers van Humanitas Eindhoven. Zij is actief bij ‘Gesprekken van Mens tot Mens’ één van de drie activiteiten die vallen binnen het Humanitas thema ‘Eenzaamheid’. Wekelijks bezoekt zij André Stolk een nog zelfstandig wonende man van 88.

Ter nagedachtenis aan de heer Stolk (gestorven oktober 2015).

“Ik ben vorig jaar akelig gevallen en was daardoor in het ziekenhuis terecht gekomen,” vertelt André Stolk. “Ik ben daar goed vertroeteld en weer opgelapt door die lieve zusterkes daar, maar ik zag er erg tegenop om weer naar huis te gaan. Ik woon maar alleen en ik heb maar weinig vrienden en nauwelijks contact met mijn familie. Er moest me echt weer moed in worden gesproken. Ik ben daarom in contact gebracht met Hélène van Humanitas, zij komt me nu wekelijks bezoeken.”

 “Ik heb maar weinig vrienden en nauwelijks contact met mijn familie.”

André’s leven ging niet zoals hij voor ogen had. Stolk: “Ik was vroeger erg verlegen, al die leuke meisjes op school durfde ik niet aan te spreken.” Uiteindelijk trof hij op zijn 39ste toch een vrouw. Ida, een Joods meisje dat als enige van haar familie de oorlog had overleefd. Stolk: “Ik had met haar te doen. En ik wilde graag een gezin. Het was geen liefde op het eerste gezicht, maar ik gunde haar een goed leven. Ik had een nette baan bij Philips en ik verdiende meer dan ik alleen nodig had. Na een paar gezellige afspraakjes heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ik gevraagd of ze de rest van haar leven met mij wilde delen. En tot mijn stomme verbazing zei ze ‘ja’.” Helaas werd het geen gelukkig huwelijk. “Vanaf de eerste dag dat we getrouwd waren had Ida het al over scheiden.” Er kwamen drie kinderen, maar uiteindelijk hield het huwelijk maar 12 jaar stand. “Na de scheiding heb ik mijn kinderen nog maar heel weinig gezien. Ik mis ze nog elke dag.”

“Ik haal veel energie uit mijn bezoekjes aan mijnheer Stolk.”

Hélène is als vrijwilliger bij Humanitas gaan werken omdat ze vindt dat iedereen zich eigenlijk om één iemand die dat nodig heeft zou moeten bekommeren. Hélène: “Dan zou het leven voor iedereen er een stuk beter uit zien. Het is een win-win situatie voor alle betrokkenen. Je doet er iemand heel veel plezier mee, het voelt goed en het is nog leuk ook. Ik haal veel energie uit mijn bezoekjes aan mijnheer Stolk. Op een uiterst amusante wijze vertelt hij over zijn overdenkingen als jongeman, over zijn huwelijk en zijn werk. Hij heeft spijt dat hij in zijn leven niet wat meer lef heeft gehad. En daar leer ik van. Daarnaast hebben we dezelfde interesses, we zijn allebei dol op boeken, muziek en films. Ik krijg elke week een film mee naar huis. Die ga ik dan bij mijn zus kijken want ik heb zelf geen videorecorder meer. Prachtige oude films, die ik anders nooit had gezien.”

Enkele maanden geleden heeft Hélène André getrakteerd op een bezoek aan de opera. Het volgende uitje is een diner in het restaurant van André’s dochter. Hij heeft haar al ruim anderhalf jaar niet meer gezien. Hélène: “Mijnheer Stolk wil graag meer contact met zijn kinderen. We kunnen niets forceren, maar wat ik kan doen doe ik. Daarnaast help ik hem met praktische zaken, zoals het regelen van een telefoonabonnement, samen boodschappen doen en laatst hebben we een DVD speler gekocht zodat de heer Stolk nu ook films op DVD kan kijken.” Wat mijnheer Stolk daar van vindt? “Fantastisch toch, dat iemand de moeite neemt om mij, een stokoude man, wekelijks te bezoeken. Ik ben heel blij met Hélène!”

Terug naar het nieuwsoverzicht