Hardenberg Ommen

Ervaringen van een vrijwilliger

Nel, vrijwilliger bijj Humanitas Thuisadministratie

Beleid bij Humanitas is dat de vrijwilligers zich alleen bekend maken met hun voornaam. Die gewoonte hebben wij in het interview gerespecteerd.

Wie eenmaal begint met het ongeopend aan de kant schuiven van brieven omdat er rekeningen in kunnen zitten die je niet kunt betalen, bouwt problemen die groter worden in plaats van kleiner. Nel is vrijwilliger bij Humanitas thuisadministratie. Ze helpt mensen die problemen hebben met het bijhouden van hun administratie, vaak met ernstige financiele gevolgen.

Wat trok je aan in Humanitas?
“Wat me aanspreekt in dit werk is dat ik mensen zie opbloeien omdat we samen aan een oplossing werken. Humanitas is een grote organisatie waar jaarlijks ruim 22000 vrijwilligers meer dan zestigduizend mensen helpen om hun leven een positieve draai te geven. Op financieel vlak zijn er 4500 vrijwilligers die zo’n 13000 mensen bijstaan in financiële kwesties.
Je krijgt een gedegen training voor je aan de slag gaat. Humanitas heeft een uitstekende website met een kennisbank voor vijwilligers. Ik vind het bovendien erg belangrijk dat Humanitas zich inzet voor alle mensen, ongeacht je levensovertuiging.”

Kleinschalig
“Humanitas is groot, maar de organisatie is niet log. We werken in veel kleinere regionale teams. Ons team komt regelmatig samen om van elkaar te leren. Ik vind het leuk dat ons team uit mensen van alle leeftijden bestaat. En we worden prima ondersteund door een betaalde kracht, die de coördinatie doet en ons ondersteunt als we vastlopen.

Een voorwaarde om dit werk te kunnen doen is voor mij, dat ik een klik krijg met de mensen die ik ondersteun. Een andere voorwaarde is dat het financiele probleem te overzien is. Iemand die van een bijstandsuitkering een schuld van meer dan tienduizend Euro moet aflossen verwijzen we naar de schuldhulpverlening.”

Op je handen zitten
“Ons doel is dat mensen in een à twee jaar tijd leren om weer zelf de regie te krijgen over hun administratie. Dat begint bij dat iemand zelf de post openmaakt, leest en opbergt. Ik dwing mezelf om daarbij, zoals onze coördinator het uitdrukt, op mijn handen te gaan zitten. Je wilt helpen. Dus ben je geneigd om die stapel post naar je toe te trekken. Maar daarmee los je het niet op. Want je neemt het af van de eigenaar van het probleem. Die leert zo niet om zelf het heft in handen te nemen.

Het is heel dankbaar om te zien dat iemand gaandeweg die grote berg in kleine stukjes knipt. En aan de slag gaat om die één voor één op te lossen. Voor veel mensen is het een grote stap om instanties te benaderen met een reëel voorstel voor een afbetalingsregeling. Zij zijn vaak verlamd door die grote berg met schulden. Ze moeten leren welk bedrag in hun situatie realistisch is om af te lossen. En met dat bedrag in het achterhoofd een schuldeiser te benaderen om een betalingsregeling voor te stellen.”

Waarde
“Voor veel van onze deelnemers is dat een belangrijke stap. Het is tegenwoordig heel gemakkelijk om geld uit te geven. Je kunt overal pinnen. Dan wordt het heel gemakkelijk om de waarde van geld uit het oog te verliezen. Als je niet weet wat je boodschappen kosten, of welk bedrag je niet uit kunt geven omdat je daarvan je vaste lasten moet betalen, zit je al op een hellend vlak. En vergis je niet: ik heb ervaren dat iedereen in de problemen kan komen. Een inkomen waar je aan gewend was en dat plotseling wegvalt, een kind van wie je houdt die onverwacht hoge uitgaven brengt: een ongeluk zit in een klein hoekje.”

Terug naar het nieuwsoverzicht