Interview met vrijwilliger en coördinator

Lotterijke werkt al 15 jaar als vrijwilliger vriendschappelijk contact. Ze bezoekt mensen die weinig contacten hebben en een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Anna werkt als coördinator van vrijwilligers die steun bieden bij verlies. In dit interview vertellen zij over hun werk voor Humanitas.

Als mensen zich aanmelden voor Vriendschappelijk Contact of Steun bij Rouw gaat een coördinator als Anna  het eerste op bezoek. Zij bespreekt de wensen van de deelnemer en legt uit wat de mogelijkheden zijn. Dan koppelt ze de deelnemer aan een vrijwilliger die bij die persoon past. Anna: ‘Die vrijwilliger bezoekt de deelnemer in het begin 1 keer per week, later wordt dat 1 keer per maand. Daarna proberen we het contact af te bouwen, want het is de bedoeling dat het niet langer duurt dan ongeveer een jaar. In die tijd kan de vrijwilliger veel betekenen voor de deelnemer, maar de hulp van Humanitas is geen rouwtherapie. Het werk is zinvol en levert diepgaande gesprekken op over het leven. Door het werk besef ik vaak hoe waardevol de contacten zijn die ik in mijn eigen leven heb.’

Lotterijke vertelt: ‘De deelnemers hebben verschillende hulpvragen, dat maakt het werk afwisselend. Soms drink ik een kopje koffie met iemand in de stad en denk ik daarna: wat fijn dat ik die mevrouw vanmiddag een beetje op de rails geholpen heb. Het werk geeft me veel voldoening en verrijkt mijn leven.’ Lotterijke begon vijftien jaar geleden met vrijwilligerswerk omdat ze graag iets nuttigs wilde doen voor anderen. Humanitas wil een bijdrage leveren aan een samenleving waarin mensen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven en voor het samenleven met elkaar. Dat uitgangspunt sprak haar aan. Lotterijke: ‘Ik voel me thuis bij Humanitas, want er werken prettige, open mensen en de ondersteuning is goed.’

Soms is het niet meteen duidelijk is wat de deelnemer precies nodig heeft. Lotterijke: ‘Dan probeer ik die knoop eerst te ontwarren. Meestal is het ontzettend leuk, maar heel soms loopt het niet lekker. In zo’n geval neem ik contact op met de coördinator en dan bespreek ik het met haar. Met één mevrouw liep het in het begin goed, maar op een gegeven moment wilde ze dat ik boodschappen voor haar ging doen. Een keer een pak suiker meenemen is geen probleem, maar het is niet de bedoeling dat je als vrijwilliger allerlei klusjes voor iemand gaat doen. In zo’n geval is het goed om dat te bespreken met de coördinator en om je grenzen aan te geven. Humanitas biedt vrijwilligers daarnaast scholing en ondersteuning door themabijeenkomsten, ook dat spreekt me erg aan.’

Naast ondersteuning aan mensen die eenzaam zijn, biedt Humanitas ook hulp aan mensen die in een rouwproces zitten. Mensen die hun partner verloren hebben willen daar soms heel graag over praten, maar willen tegelijkertijd hun vrienden en familie niet steeds met dezelfde verhalen belasten. Bij een vrijwilliger van Humanitas kunnen ze praten over het verlies en over hoe ze daarmee om kunnen gaan. De vrijwilliger geeft de rouwende aandacht en een steuntje in de rug bij het weer oppakken van het dagelijks leven.

Anna  werkte als coördinator van vrijwilligers die mensen in een rouwproces ondersteuning bieden. Ze vertelt: ‘De vrijwilligers met wie ik hier op de Heuvelrug werk vormen een topgroep, ze zijn heel gemotiveerd. Ze helpen elkaar door bij lastige situaties te bespreken hoe zij die zouden aanpakken. Als coördinator ben je het eerste aanspreekpunt voor de vrijwilliger. Het werk is niet altijd gemakkelijk, maar je krijgt er heel veel voor terug. Het is mooi om zinvol bezig te zijn voor anderen.’