Maatje Humaa(N)tjes

Cees bezoekt eenzame mensen: “mensen willen hun verhaal vertellen” 

Cees de Vries bezoekt mensen die zich eenzaam voelen omdat ze niemand anders in hun leven hebben. “Ze hoeven me niet eens te bedanken. Als ik op bezoek kom, dan weet ik al dat het goed is.”

Eenzaamheid komt steeds vaker voor, vertelt de gepensioneerde onderwijzer. Hij heeft het daarom zijn doel gemaakt om eenzame mensen uit hun isolement te halen. Dat doet hij door die mensen te bezoeken en twee keer in de week met elkaar te bellen. “Voor deze kwetsbare mensen is het fijn dat er iemand is die aan ze denkt en aandacht aan ze besteedt.” Cees vertelt dat zijn aandacht een hoop mensen rust en structuur geeft.

Een huil en een zucht

Cees vertelt over één van zijn adressen: een man op leeftijd met aangeboren hersenletsel. “We bellen twee keer in de week. Dan hebben we hele leuke gesprekken en leest me zijn dagboek voor.”

Cees merkt dat de energie die hij in zijn maatje steekt, ervoor zorgt dat die persoon steviger in het leven staan. “Zijn partner is overleden en ik merk dat hij iemand nodig heeft om zijn verhaal te vertellen. Dan ontspant hij en huilt. Als hij klaar is dan volgt een zucht en zegt hij dat het fijn is dat we erover konden praten.”

Cees vindt het dankbaar werk, maatje zijn voor Humanitas. “Je geeft iets, maar je krijgt er ook iets voor terug.” Complimentjes en bedankjes? Die heeft Cees niet nodig. “Mensen hoeven me niet te bedanken. Zodra ik langskom merk ik dat het al goed is.”