Meppel e.o.

Verhaal uit de praktijk: "Lees-oma"

Als vrijwilliger van Humanitas heb ik enkele jaren één middag per week voorgelezen, spelletjes gedaan en puzzels gelegd met een meisje van toen 5 jaar.

Haar ouders kwamen als vluchteling uit Irak. De kinderen zijn hier geboren. Er was ook nog een babytweeling. De ouders hebben nog moeite met de Nederlandse taal, onderkenden dat en vroegen via de school hulp bij Humanitas. Het was een liefdevol gezin. Ze reageerden enthousiast als ik kwam.

De vader was aan het werkte buitenshuis. De moeder bleef er eerst een poosje bij. We praatten wat met elkaar en met Selma. Dan ging de moeder met de tweeling naar boven en ging ik voorlezen. Jip en Janneke verhaaltjes vond ze het mooist. Die huis-tuin- en keuken verhaaltjes pasten ook bij haar leeftijd. Soms ging ik met haar wandelen en sprak zo met haar over van alles wat we zagen. Het was een oplettend meisje dat ook veel vragen stelde. We zijn samen naar de bibliotheek geweest waar ze zelf boeken mocht uitzoeken op het pasje van Humanitas. Ze is inmiddels acht,leest goed en met plezier.

Als “lees-oma’’ heb ik nu afscheid genomen, als vriendin blijf ik wel contact houden.

Annie Hilbrands.

Terug naar het nieuwsoverzicht