Twente

Verhaal van een vrijwilliger

Wat mij aan het hart gaat is dat het voor kinderen moeilijk is onder deze omstandigheden op te groeien.’

Sinds kort werk ik als vrijwilliger voor Humanitas Thuisadministratie Twente.  Ik zocht een manier om met plezier iets voor een ander te betekenen. Er zijn veel keuzes in vrijwilligerswerk. Thuisadministratie past goed bij mij. Ik ben administratief goed onderlegd. Ik vind het leuk orde op zaken te stellen en ben bekend met zakelijke dienstverlening en de sociale kaart Twente. Hiermee kan ik een ander die dit, tijdelijk, niet lukt mee op weg helpen. 

Als je iets doet waar je goed in bent en ook nog plezier in hebt, kun je echt iets overbrengen waar een ander langdurig iets aan heeft. Dit geeft mij ook weer een positieve energie. (Heel anders dan die blauwe maandag dat ik luizenmoeder was. Daar had ik duidelijk geen kaas van gegeten, ik zag ze gewoon niet zitten).

 

Mijn deelnemers 

Op dit moment help ik 2 deelnemers. De naam deelnemer is door Humanitas bewust gekozen omdat deze gemotiveerd moet zijn om iets aan zijn/haar situatie te veranderen.  Als vrijwilliger werk je samen met je deelnemer en je staat naast elkaar.

 Gemiddeld kom ik 1 x per week langs. Dan zitten we aan de eettafel met alle paperassen. In het begin ben je bezig met alle administratie te verzamelen en sorteren. Netjes achter tabbladen in ordners doen. De actiepunten in beeld brengen en op volgorde van belangrijkheid afwerken, een overzicht maken van inkomsten, uitgaven en vaak schulden. Onderhandelen met schuldeisers en deurwaarders. Het kan per deelnemer erg verschillen wat hij/zij belangrijk vindt en wat nodig is. Belangrijkste is dat je het samen doet en dat je als vrijwilliger de deelnemer helpt dit ook zelf te kunnen. In de eerste periode ben je wat intensiever samen bezig en als het eenmaal loopt dan is het een kwestie van bijhouden. Net zoals het de bedoeling is bij je thuisadministratie. 

Mijn ene deelnemer, een alleenstaande moeder met 2 jonge kinderen zit in een lastige situatie waardoor zij per week heel weinig geld overhoudt voor gezond eten en noodzakelijke dingen. Haar doel is haar administratie op orde krijgen en langzamerhand uit de schulden komen waardoor ze iets meer financiële ruimte heeft. Ik bewonder haar doorzettingsvermogen en creativiteit waarmee ze het voor haar kinderen zo goed mogelijk doet. 

De andere deelnemer is een jongvolwassen vrouw die nog maar net zelfstandig woont. Door omstandigheden is haar niet geleerd hoe je je eigen administratie moet bijhouden. Ook vindt zij het moeilijk om te bepalen wat je allemaal van je inkomen moet betalen en wat alles kost. Dit wil ze graag van mij leren, zodat ze problemen voor kan zijn en goed vooruit kan kijken. Wat goed van haar dat ze dit onderwerp zo serieus neemt en wat hebben we het ondertussen gezellig.

 Na gemiddeld een half jaar tot een jaar is er meer grip op de situatie en ga je in onderling overleg afbouwen en kan de deelnemer (hopelijk) steeds meer zelf. Natuurlijk kun je zelf bepalen of en wanneer je bij een volgende deelnemer wilt starten.

 Wat mij aan het hart gaat is dat het voor kinderen moeilijk is onder deze omstandigheden op te groeien. Krijgen zij dan wel alle kansen voor hun ontwikkeling en voor een goede start als zij het straks zelf moeten gaan doen? Door iemand te helpen met de Thuisadministratie hoop ik ook bij te dragen aan een positieve invloed op de generaties erna. (Sneeuwbaleffect)

 

Vrijwillig maar wel Profs 

Bij Humanitas wordt veel aandacht besteed aan de deskundigheid van de vrijwilligers. Voordat je start volg je eerst een basiscursus Thuisadministratie van Humanitas/Nibud. Daarnaast zijn er meer cursussen te volgen sommigen digitaal en sommige klassikaal. Een hele leuke cursus vond ik Motivatie en gedragsverandering. 

 Naast de cursussen zijn er ook voorlichtingsavonden en intervisie-uurtjes voor vrijwilligers om kennis op te doen, ervaringen uit te wisselen en elkaar verder te helpen. Dit levert me inmiddels een hoop contacten op met hele fijne mensen.

 

Nu mijn eigen administratie nog 

Je zou denken dat ik zelf mijn administratie dan wel picobello op orde zou hebben. Dit is echt niet altijd het geval hoor. Echt niet. Mijn stapel post was onlangs van 2 jaar (ook door drukdrukdruk en alles in een la leggen). Natuurlijk heb ik wel het overzicht en pik de belangrijke dingen er wel uit. Maar toch; hoog tijd voor een opschoonactie. 

 Mijn meest recente aanschaf, waarvan ik denk “stom geld”, is een papierversnipperaar. Op zolder ligt namelijk ook nog een stapel (11 jaar oude) administratieve meuk. Alles ging toen per post dus het is veel. Ik wist nooit waar ik er mee heen moest. Een mens bewaard te veel en te lang. In het kader van de privacy kan dit niet (meer) bij het oud papier. Onder het mom van “Minder Meuk is Leuk” werk ik nu gestaag de stapel weg. Gelukkig draait het monster na een kwartiertje al vast en weet ik dat het tijd is voor een pauze. Nee……geen uitstel & afstel meer!

Terug naar het nieuwsoverzicht