Maatje contact in Corona-tijd

Hier lees je het verhaal van vrijwilliger Lizeth.

Met een waterig zonnetje in het gezicht en begeleidt door gezang van vogels die lijken te vieren dat de winter voor deze keer weer van de baan is, fiets ik naar mijn bijna 91-jarige maatje.

Ze woont in een wooncomplex waar ik voor de deur het mondkapje alvast achter mijn oren haak. De voordeursleutel van het appartement hangt op een veilige, geheime plek en na een klop op de deur word ik met een blij “goedemiddag” verwelkomd!

Eerst nemen we de corona-gerelateerde vragen door en bij vijf keer “nee” concluderen we dat we ook deze keer weer verder kunnen.

Voorlopig helaas geen maandelijks bezoekje aan één van de lokale musea, geen cappuccino op een terrasje en vanwege het weer en haar persoonlijke beperkingen geen tochtje met de scootmobiel.

Hoewel dat teleurstellend en frustrerend voor haar is weten, we toch het wekelijkse uurtje gezellig door te brengen. Kleine dingen zijn belangrijk. Ik zet een kopje thee voor ons beiden en mijn maatje vindt het belangrijk dat ik daarvoor de mooie kopjes gebruik van haar prachtige servies uit de antieke kast in de woonkamer. Ook belangrijk voor haar is dat ze er een lekker chocolaatje of koekje bij kan presenteren. Die staan dan altijd al klaar.

Aan gespreksonderwerpen geen gebrek. Die variëren van de corona persconferenties via het boek dat ze aan het lezen is tot een programma wat ze op de televisie heeft gezien. Deze onderwerpen worden vaak gelinkt aan haar belevenissen uit de oorlog, haar arbeidsverleden, haar familie en allerlei andere associaties die zich aanmelden. Dat er af en toe een verhaal voor een tweede keer verteld wordt, ervaar ik niet als storend. Vaak zijn dat verhalen die nog steeds erg belangrijk voor haar zijn.

Het uurtje loopt snel een beetje uit tot anderhalf uur, maar dat heb je ook wel nodig als er gescrabbeld wordt die middag…..

Als ik na afloop gedag zeg en beloof de volgende week weer terug te komen dan is haar blije lach weer mijn ultieme beloning voor een goed samenzijn.