Zielen van Utrecht

De gemeentelijke begraafplaatsen in Utrecht zijn oases van rust waar de doden te ruste worden gelegd in de Utrechtse aarde of in bijzondere grafkelders. Ook zijn het plekken om te wandelen en te mijmeren over het leven en de dood onder de prachtige bomen als groene longen van de stad. Toch kent de gemiddelde Utrechter ze niet als plekken om eens te bezoeken. Waarom eigenlijk niet?

De dood is niet aanlokkelijk en begraafplaatsen zijn niet zo ‘trendy’ als dat ze eens waren. Mensen willen steeds vaker gecremeerd worden. En dat is een probleem voor de gemeente want duizenden graven liggen leeg. Hoe krijgt de stad die in godsnaam gevuld? Ook het aantal bezoekers daalt. Tanja Medema, teamleider van de Begraafplaatsen, worstelt hier dagelijks mee. Lukt het haar om het tij te keren? En waarom voelt ze zich er zo thuis?

Ari Doeser, groot liefhebber van zowel begraafplaatsen als kunst, ziet een begraafplaats als een plek waar kunst, het leven en de dood samenkomen, omdat kunstenaars niet alleen het leven maar ook de dood proberen te begrijpen. Een deel van de begraafplaatsen is ook cultuurhistorisch erfgoed. Ari wil graven van bekende schrijvers zoals Nicolaas Beets op laten knappen en heeft zelfs het idee opgevat voor een herbegrafenis van de grote surrealistische schilder Joop Moesman.

Je kunt de documentaire op de site van Parmando -24 culture bekijken. 

Zielen van Utrecht is een documentaire van Suzanne van Leendert.

Terug naar het nieuwsoverzicht