Zoetermeer

Eerste jaar Humanitas Inspireert feestelijk afgesloten

Dit jaar startte Humanitas Zoetermeer met het nieuwe project Humanitas Inspireert. Op donderdag 17 december werd het eerste jaar feestelijk afgesloten met de vierde en laatste bijeenkomst van 2015. Buiten eerdere sprekers en geïnteresseerde buitenstaanders, waren ook de vrijwilligers van Vriendschappelijk Huisbezoek uitgenodigd.

“Jammer dat er niet meer vrijwilligers zijn gekomen,” refereert coördinator Nestha May-Elmont aan de elf luisteraars die er deze middag bij zijn. Onder hen vrijwilligers van Vriendschappelijk Huisbezoek, een oud-spreker tijdens een eerdere bijeenkomst en een bestuurslid van Humanitas Zoetermeer. “Het mooie weer heeft ons waarschijnlijk wederom parten gespeeld. In de zomer was het extreem warm en ook vandaag was het warm voor de tijd van het jaar. Maar geniet van de twee inspirerende verhalen en de lekkere hapjes, die we zelf hebben gemaakt.”

De eerste spreekster was de senior Pop Lysen, die haar verhaal interactief begon. “Wie woont er alleen? En voelt u zich alleen of eenzaam?” Gelukkig hadden de meeste aanwezigen de uitgangspunten van dit project goed onder de knie. Enkelen woonden wel alleen, maar vulden hun vrije tijd in met leuke dingen en het doen van vrijwilligerswerk.

Zelf heeft Pop Lysen haar passie gevonden in de muziek. “Ik had altijd al interesse in de muziek, maar de instrumenten waren altijd te duur,” legt ze uit. “Zes jaar geleden kreeg ik een ongeluk, waardoor ik nog steeds niet goed kan lopen. Na verloop van tijd wilde ik wel iets doen, uiteindelijk is dat cello spelen geworden. Sinds februari speel ik bij het Residentie Orkest, waar je les kunt krijgen en een instrument kan lenen. De meesten van ons hebben zelfs nog nooit een instrument aangeraakt!”

Uiteindelijk bleef ze met twee andere cellisten over uit een groep van 25. Samen oefenen ze om de beurt bij iemand thuis en één keer per maand met de hele band. Voor haar is het bespelen van een instrument wel gemakkelijker, aangezien ze vroeger piano heeft gespeeld. “Het levert me veel op, al is het soms ook wel moeilijk met zo’n zwaar instrument. Ik kan me richten op wat anders dan op mezelf, dus het levert me vooral veel plezier op. Mijn man is dertien jaar geleden overleden en ik heb geen familie meer. Je moet wel kunnen doorzetten, maar uiteindelijk levert het zoveel op!”

Als tweede spreekster nam Ank Vogel, een volle nicht van coördinator Nestha May-Elmont, de luisteraars mee in de wereld van de genealogie. Ze begon zich steeds meer af te vragen wie haar ouders en grootouders waren, maar kwam zelf niet zover. Ook het Centraal Bureau Genealogie bracht geen uitkomst. Tot ze erachter kwam dat online al veel aanknopingspunten zijn te vinden.

“Een goed begin is om in Google ‘Delpher Kranten’ in te typen,” aldus de bevlogen vertelster. “Veel kranten van het Nederlands grondgebied zijn daarin gedigitaliseerd. Binnen een halfuur had ik al een aantal matches. Met de gevonden aanknopingspunten kan je vervolgens wel verder gaan naar het Centraal Bureau Genealogie of het Nationaal Archief.”

Tijdens haar uitgebreide onderzoeken heeft Ank Vogel ook geleerd kritisch te kijken naar de gevonden aktes. Zo kijkt ze onder meer naar wie de akte heeft afgegeven, wat de relatie is tot de gehuwden en het beroep tot zelfs wat hij verdiende. Deze informatie leidt vaak tot andere bronnen. Een goede andere bron is bijvoorbeeld ook Wiewaswie.nl. Het advies van Ank Vogel is om te beginnen bij jezelf en van daaruit verder te zoeken. Bij twijfelachtige vondsten raadt ze aan om deze op te slaan en ze later via logisch nadenken te kunnen afschrijven of toe te voegen aan de stamboom.

“Deze passie heeft me veel opgeleverd,” zegt Ank Vogel desgevraagd. “Ik ben onder meer gevraagd om artikelen te schrijven voor een Surinaams genealogisch blad en het Rijksmuseum heeft me benaderd om onderzoek te doen. Mijn baan heb ik dus kunnen opgeven, om van mijn hobby mijn werk te maken.”

Hierna nam coördinator Nestha May-Elmont weer het woord. “Het is mooi om te zien hoe onze vrijwilligers en cliënten elkaar al inspireren. Er hoeven geen zestig mensen af te komen op deze bijeenkomsten, het moet uiteindelijk een olievlek worden die zich over de Zoetermeerse bevolking uitspreidt. En daar heb ik nog steeds alle vertrouwen in!”

Uiteindelijk mochten de twee spreeksters traditioneel hun kaartjes in de steeds meer groeiende passieboom hangen. Daarmee kwam een einde aan het eerste jaar van Humanitas Inspireert, waarin tijdens vier bijeenkomsten de luisteraars zich lieten inspireren door de sprekers die bevlogen vertelden over hun grote passie in het leven. In januari wordt dit eerste jaar geëvalueerd en dan zal besloten worden op welke wijze dit project zal worden voortgezet in 2016.

Terug naar het nieuwsoverzicht