Zoetermeer

Een ander mens

Het is nu bijna anderhalf jaar geleden dat ik mijn man verloor. Daarvoor heb ik hem vijf jaar lang dag en nacht verzorgd. Ondanks dat hij wel naar de dagopvang ging en de thuiszorg hem goed hielp, was er weinig tijd over voor mezelf. Hoewel ik van nature een positief mens ben, was het moeilijk om bewust te genieten van dingen.

Na zijn overlijden heb ik eigenlijk geen tijd genomen om te rouwen. Uiteindelijk kwam de onvermijdelijke dip alsnog, maar gelukkig las ik toen een advertentie van Humanitas Zoetermeer in de krant. Het was een grote drempel die ik over moest, toen ik ervoor koos om me in te schrijven voor de lotgenotengroep ‘Verlies van partner’.

Tijdens die sessies kwam enorm veel op me af. Ineens werd ik geconfronteerd met het verdriet en de emoties die ik al die tijd zo vakkundig in de diepste laden van mijn ziel had weggestopt. Als eerste reactie, dacht ik; ‘Waar bemoeien ze zich mee?’ Eigenlijk wilde ik niets liever dan weg van die sessies, weg van die emoties en gewoon verdergaan.

Achteraf kan ik zeggen dat ik erg blij ben dat ik die primaire reactie heb genegeerd. De eerste paar sessies voelde ik me helemaal niet goed. Juist om me te helpen, gingen de coaches erg tegen me in. Ze confronteerden me met het feit dat ik mijn verdriet had weggestopt en door het vele zorgen van mijn man een paar jaar van mijn leven ben kwijtgeraakt. Door het praten van hen met en tegen me, heb ik me gerealiseerd dat ik ook verdriet mag hebben en die emoties mag laten zien.

Het voelde alsof na de sessies mijn leven opnieuw begon. Voorheen vond ik dat ik móést doorgaan, nu weet ik dat ik mág doorgaan en leuke dingen mag doen. Ik kan weer oprecht enorm genieten van een ijsje op een terras of een fietstocht door de natuur. Bij thuiskomst sta ik dan bewust stil bij de leuke dag, in plaats van dat ik ervan baal dat ik alleen thuiskom. Voorheen voelde ik me verloren in huis vanwege de stilte om me heen, nu heb ik de dagelijkse routine weer opgepakt en geniet ik van mooie muziek op de radio. Een omslagpunt waar de lotgenotengroep voor heeft gezorgd.

Na afloop hebben we als lotgenoten contact gehouden. We gaan bij elkaar op de koffie of ondernemen gezellige uitjes. Ondertussen ondersteunen we elkaar bij het verwerken van ons verdriet. Ik voel me niet meer schuldig dat ik weer oprecht kan genieten van kleine dingen, terwijl anderen die hun partner meer plotseling hebben verloren daar nog grote moeite mee hebben. In plaats daarvan probeer ik hen bij te staan om ook verder te kunnen met hun leven. De lotgenotengroep heeft ervoor gezorgd dat ik na mezelf jaren te zijn verloren mijn eigen ik weer heb hervonden en dat gun ik anderen ook. Door Humanitas heb ik het masker dat ik ophield af kunnen zetten en weer oprecht kunnen lachen. De sessies hebben me een ander mens gemaakt, een die lacht en geniet van haar nieuwe leven. En daar ben ik zeer dankbaar voor!

Gebaseerd op de ervaringen van Tini Brouwer, oud-deelneemster van Steun bij Verlies.

Heb je ook behoefte aan steun bij verlies? Dat kan! Humanitas Zoetermeer biedt individuele begeleiding en ondersteuning middels verschillende lotgenotengroepen. Kijk voor meer informatie op de pagina van Steun bij Verlies of neem contact op met Liesbeth Sonneveldt (l.a.sonneveldt@humanitaszoetermeer.nl of 06-12804840) of Mark Doornik (markdoornik@humanitaszoetermeer.nl of 06-35112144).

Terug naar het nieuwsoverzicht