Ervaringsverhalen

Onze vrijwilligers helpen jaarlijks zo'n 70.000 mensen op allerlei gebieden. Hoe gaat dat in zijn werk? Wat heb je er als deelnemer aan? En hoe ervaren onze vrijwilligers hun werk? Op deze pagina vind je verhalen van deelnemers en vrijwilligers, die vertellen over hun ervaringen.

Zoek op onderwerp:

Er ontstond steeds meer ruimte om te lachen

Ilja was 31 toen haar vader totaal onverwacht overleed. Bij vrijwilliger Sophie van Steun bij Rouw vond ze al wandelend steun en herkenning.

Claire is mijn onbetwiste held

Max (65) verloor in 2010 zijn levenspartner en soulmate Claire. Om zijn verdriet te verwerken zocht hij hulp bij Humanitas. Nu is hij als ervaringsdeskundige vrijwillig coördinator bij Humanitas Steun bij Rouw.

Ik geniet nog zo lang ik kan

Jacoba heeft last van hartfalen en een longziekte. Toen ze in het ziekenhuis te horen kreeg dat ze niet meer terug kon naar huis, koos ze voor een hospice.

Mijn wereld was heel klein geworden

Nadat de vrouw van Albert was overleden, ging het steeds slechter met hem. Hij kwam in het hospice met een euthanasiewens, maar knapte er enorm op.

Ik had me steeds meer teruggetrokken

Na het overlijden van haar vriend zat  Rietje diep in de put. Samen met vrijwilliger Wendy van Steun bij Rouw verwerkte ze haar verlies.

Ik zie het leven nu weer zitten

Toen zijn moeder overleed was dat voor Martien een groot verdriet. Dankzij de gesprekken met vrijwilliger Adrienne gaat het nu weer beter met hem.

Het was prettig om mijn verdriet te delen

Bij de Humanitas Lotgenotengroep Partnerverlies kan Ad zijn verdriet delen én anderen steunen.