Ik dacht altijd dat mantelzorgen geen big deal was

Ymkje (15) heeft een vader en twee zussen met een ernstige spieraandoening. Bij het Steunpunt Jonge Mantelzorgers (JMZ) ontmoet ze andere jongeren die ook voor familieleden zorgen.

"Een paar jaar geleden nam mijn tante me mee naar een voorstelling over jonge mantelzorgers. Het was heel cool om te zien. Het drong toen goed tot me door dat ik niet de enige ben in zo’n situatie. Terwijl dat soms wel zo voelt.

Daar ontmoette ik iemand van het Steunpunt Jonge Mantelzorgers van Humanitas Groningen. Het sprak me erg aan: je kunt er leuke activiteiten met elkaar doen. Ik ben al naar de film en de dierentuin geweest en wezen kanovaren.

Het mooiste vond ik de klimhal. Ik houd van sporten. Als ik beweeg, ben ik het meest afgeleid. Maar je krijgt ook een maatje met wie je van alles kunt bespreken. En er is elke zomer een vakantieweek, daar zou ik ook nog wel eens naartoe willen.

Drinken halen

Mijn vader en zus hebben door een zeldzame spierziekte een harttransplantatie gekregen. Mijn andere zus heeft dezelfde ziekte en zit in een rolstoel. Ik ben hieraan gewend sinds mijn vijfde. Mijn ouders willen me zo veel mogelijk vrijlaten, ze zijn heel liefdevol, maar toch help ik thuis vaak met extra klusjes. Zoals de rolstoel in de auto zetten. En continu drinken pakken voor iedereen. Dat is een van mijn grootste ergernissen, ha ha.

Ik dacht altijd dat het niet zo’n big deal was. Ik was er aan gewend, net als aan de momenten waarin ik me zo alleen voelde. Door het Steunpunt JMZ ben ik er bewuster van geworden dat het wél een big deal is."