Ik vond mezelf terug. En vriendschap

Cynthia is 20 en al bijna haar hele leven mantelzorger. Bij de activiteit Jonge Mantelzorgers van Humanitas vond zij herkenning. En twee goede vriendinnen.

Cynthia

“Voor anderen ben ik het vrolijke meisje dat vaak lacht, maar van binnen is dat niet altijd zo. Mijn moeder was al ziek toen ik klein was. Toen ik een jaar of vijf was, kreeg mijn vader een hersentumor. Mijn broer, zus en ik werden dus mantelzorger van beide ouders.

Ik was altijd met hen bezig in mijn hoofd, had weinig vrienden. Vaak dacht ik: ‘Ik blijf wel thuis. Stel je voor dat er wat gebeurt, dan ben ik er niet’. Iemand van Humanitas wees mij een paar jaar geleden op de activiteit Jonge Mantelzorgers.

Twee vriendinnen

Eerst heb ik samen met mijn broer een groepsactiviteit bezocht, we gingen poolen. Heel spannend vond ik het, maar het viel echt mee. De jongeren die daar komen begrijpen met weinig woorden hoe je je voelt. We kijken op een hele andere manier naar elkaar, we accepteren het als iemand een keer niet vrolijk is.

Cynthia en haar vader. Foto: Kees van de Veen.

Ook heb ik persoonlijke steun van een maatje gehad. Je kunt hier precies de hulp krijgen die je zelf wilt. Het is geen verplichting, zo voelt het ook niet. Het gaat nu heel goed met mij. Dankzij het project heb ik er twee goede vriendinnen bij gekregen. Ook ben ik na drie jaar zelf vrijwilliger geworden. Hier vond ik een stukje van mezelf terug. En vriendschap.”

 

Lisanne

Lisanne, student maatschappelijk werk en dienstverlening, liep stage bij het project Jonge Mantelzorgers. Dat beviel haar zo goed, dat ze er nu vrijwilliger is.

"Tijdens mijn stage was ik maatje van vijf jonge mantelzorgers. Ze hadden allemaal behoefte aan een ander soort contact. Een van hen zag ik bijvoorbeeld wekelijks. Met een ander had ik vooral contact via berichtjes. Ik pushte niet, ze moeten al zo veel in hun leven; keuzes maken op school, met vrienden en sporten en dan ook nog thuis voor iemand zorgen. Het belangrijkste is dat ze precies die steun krijgen waar ze behoefte aan hebben. Iedereen gaat op zijn eigen manier om met de situatie.

Cynthia en Lisanne. Foto: Kees van de Veen.

In het begin is het lastig om hun vertrouwen te winnen. Wat dan heel goed werkt zijn de groepsactiviteiten. Eens in de twee maanden gaan we met de jonge mantelzorgers iets leuks doen, graffiti spuiten, klimmen of naar de film. Tijdens zo’n activiteit hebben ze vooral heel veel lol. Ze hoeven elkaar niet te vertellen wat er thuis speelt, ze begrijpen van elkaar dat ze komen om daar juist even afstand van te nemen.

Ik vond het organiseren van de uitstapjes zo leuk, dat ik na mijn stage ben gebleven om dit als vrijwilliger te doen. Het belangrijkste dat ik hun wil meegeven: je staat er niet alleen voor."