Het contact is prettig voor ons allebei

Suzanne is vrijwilliger bij Humanitas Vriendschappelijk Huisbezoek. De ontmoetingen met haar deelnemer zijn een combinatie van diepgaande gesprekken en lol hebben met elkaar.

Suzanne

“In het verleden had ik kerstpakketten rondgebracht bij mensen die het niet breed hebben. Als Engelse ben ik opgegroeid met het idee dat Kerstmis een groot, gezellig familiefeest is en ik vond het een vreselijk idee dat er mensen zijn die alleen zijn met kerst. Dus ging ik naar de vrijwilligerscentrale en vroeg of er mensen waren die behoefte hadden aan bezoek op eerste kerstdag. Die was er niet. Maar er bleek wel behoefte te zijn aan vrijwilligers die mensen structureel bezoeken.

Ik heb er goed over nagedacht of ik dat wilde, want het is wel ingrijpend in je planning en je leven. Op een bepaald moment dacht ik:  'Ja, dat wil ik doen'. En zo ben ik bij Vriendschappelijk Huisbezoek van Humanitas terecht gekomen.

FC Utrecht

Ik werd gekoppeld aan deelnemer Marian. Ze is niet heel mobiel omdat ze in een rolstoel zit. Ze ziet wel veel mensen, maar die hebben bijna allemaal te maken met haar zorg. Ik heb daar niks mee te maken. Het contact ging vanaf het begin heel goed. We hebben veel gemeenschappelijke interesses. Ze houdt ook van katten en van sport kijken. We zijn bijvoorbeeld wel eens samen naar een wedstrijd van FC Utrecht geweest.

Marian is in alles en iedereen geïnteresseerd en dat maakt onze gesprekken heel prettig. Marian vindt het bijvoorbeeld niet vervelend om naar verhalen over mijn leven te luisteren, dat natuurlijk veel breder is.  Dat verbreedt haar horizon ook. Ze heeft echt interesse in de ervaringen en het wereldbeeld van anderen. 

Foto: VCUtrecht // Joris Louwes

Onze ontmoetingen zijn een combinatie van diepgaande gesprekken en lol hebben met elkaar. Dat werkt voor ons allebei heel goed, want door de diepgaande gesprekken bouw je een band op en door de oppervlakkige dingen heb je plezier.

Ik denk dat ik net zoveel uit ons contact haal als Marian. Aanvankelijk had ik het idee dat ik iemand een cadeau gaf in de vorm van mijn tijd. Maar doordat we zo'n klik hebben, is het contact gewoon ontzettend prettig voor ons allebei. Ze is een vriendin geworden. 

Ambassadeur

Daarnaast krijg ik een inkijkje in haar leven en hoe lastig het is om in een rolstoel te zitten. Je moet zoveel regelen als je er op uit wil. Als we uit eten gaan moeten we eerst vragen hoe het zit met de tafel en met de drempel omdat ze een grote elektrische rolstoel heeft. Er zijn veel plekken waar ze niet kan komen of alleen met veel gedoe. 

Onlangs ben ik ook ambassadeur van Humanitas geworden. Het houdt in dat ik bijvoorbeeld beschikbaar ben voor interviews en aanwezig ben op evenementen. Dat doe ik omdat ik de waarden van Humanitas zoals gelijkwaardigheid en regie over het eigen leven geweldig vind. Ik vind het fijn om onderdeel te zijn van iets groters. Daarom lees ik ook altijd het Humanitas magazine, om te zien hoe mijn kleine stukje onderdeel van een groter geheel is en hoe Humanitas een verschil kan maken.”

Marian is kort na dit interview helaas overleden.