Als je altijd in de koeling zit, wil je wel wat warmte kwijt

 Marjoleine Beers was jaren actief als vrijwilliger bij Humanitas. Toen ze daar mee stopte, wilde ze de vereniging toch blijven steunen. Nu heeft ze Humanitas opgenomen in haar testament. 

"Ik had en heb een heel commerciële baan. Ik werk bij Foster Nederland, een bedrijf dat gespecialiseerd is in koeling voor professionele doeleinden. Mooi werk, echt waar. Maar om nou alleen maar herinnerd te worden als iemand die haar hele leven lang koelkasten heeft verkocht, nou nee. Ik zat nog in het management van Foster toen ik bewust besloot een dag minder te gaan werken. Dat kon als directeur niet, dus ik deed een stapje terug – sindsdien doe ik het accountmanagement.

Gelukskind

Toen hoorde ik dat ze bij Humanitas vrijwilligers zochten om ouders te vervoeren naar hun gedetineerde kinderen. Later ben ik de tieners ook zelf gaan bezoeken. Hoe meer ik leerde over hun achtergrond, hoe meer ik besefte wat een gelukskind ik zelf was. Daarna kwam ik in diverse bestuurlijke functies van Humanitas terecht, tot eind 2013.

Humanitas in mijn testament opnemen, vond ik eigenlijk heel logisch. Mijn man is overleden, we hebben geen kinderen. Dus naast mijn zus heb ik ruimte voor twee goede doelen waarvan één Humanitas is. Ik wil het werk van de vrijwilligers blijven steunen. Vanuit je eigen menszijn een ander mens een stukje op weg helpen zodat die het daarna weer zelf kan: daar word ik warm van. Zo ben ik zelf ook bij Humanitas begonnen. En zo kan ik er straks ook mee eindigen."