Het gaat nu veel beter met onze dochter

Tussen de gescheiden ouders Miranda en Melvin was lange tijd geen contact. Maar ze wilden wel allebei het beste voor hun dochtertje. Vrijwilliger Betty van Humanitas BOR hielp met het opbouwen van het contact en een omgangsregeling.  

Miranda 

"Er is een rechtszaak geweest, waarbij de rechter ons vertelde over Humanitas. Dat we hulp konden krijgen van iemand van Begeleide OmgangsRegeling. Ik had er niet meteen een goed gevoel over. Het waren vrijwilligers, hoorde ik. Ik wist niet wat ik daarvan kon verwachten, maar we besloten om het toch maar te proberen. De vader, Melvin, wilde zijn dochtertje weer zien. Dat was alweer best een tijd geleden. En met hemzelf had ik geen contact. We hadden dus een instantie nodig om dat weer op te bouwen.  

Het klikte meteen met vrijwilliger Betty. Zij was heel open en toegankelijk. Ook Evelien, de coördinator, is een lief mens. Zij zeiden: ‘Als je het niet ziet zitten, of als je dochtertje er niets van moet weten, dan zeg je dat gewoon'. Het was fijn dat ik dat zelf in de hand had.  

Ik bracht mijn dochter dan naar Betty en ging weer weg. Als Melvin kwam, was Betty daarbij en begeleidde hem. Ik vertrouwde Betty daar helemaal in. Daarna hoorde ik van haar hoe het was gegaan. Dat het contact goed was geweest. Dat stelde me gerust. Ook onze dochter vond het fijn om haar vader weer te zien.

Betty heeft ook met de vader gesproken over de kosten van de opvoeding, nadat hij werk kreeg. Hij ging ermee akkoord om daaraan mee te betalen. Dat was fijn en hij komt zijn afspraken na. De laatste tijd heb ik Betty niet veel meer nodig, want hij en ik appen nu zelf met elkaar. Hij haalt onze dochter hier voor de deur op en zet haar daar ook weer af. Ik heb alleen maar goeie ervaringen met deze regeling van Humanitas. Hartstikke lieve mensen. Ze leven mee. En het gaat nu veel beter met onze dochter dan een jaar geleden."

Melvin 

"Ik wist in het begin niet goed wat dat inhield, de Begeleide OmgangsRegeling van Humanitas. Daar moest ik even achter komen, maar het verliep eigenlijk wel goed. Ook de kennismaking met Betty gaf vertrouwen. En ik wilde gewoon heel graag de kleine meid weer zien. Daar ging het me om. Ik had al zo lang geen contact meer met haar. Ik was allang blij dat er weer wat vaart achter zat, het gaf hoop.  

De allereerste keer dat ik haar weer zag was ik er stil van. Van vreugde, hoor. Dat was in de BOR-kamer, bij Humanitas. Zij was ook heel blij om mij weer te zien. Ze hadden haar een beetje op de ontmoeting voorbereid. Dat papa misschien kon gaan huilen. En dat dat dan niet was van verdriet, maar van blijdschap.  

Vrijwilliger Betty - foto Tryntsje Nauta 

Het maken van goeie afspraken was natuurlijk belangrijk. Het ging om onze dochter en daar wilden we alles voor doen. In het begin ging alles via Betty. Als er dan wat was, gaf zij dat door aan mijn ex en andersom. Op dit moment praten Miranda en ik nog niet met elkaar, maar we appen wel. Binnenkort is er bijvoorbeeld een verjaardag waar onze dochter haar neefjes en nichtjes kan zien. Dan vraag ik Miranda of het goed is dat ik haar daarmee naartoe neem. Dat was geen probleem. Nou, dat geeft veel rust.  

Het contact is beter en we komen gewoon de afspraken na. Ik haal haar op en breng haar weer thuis. Op de achtergrond is Humanitas nog steeds betrokken, maar minder. We zijn er nu twee maanden niet meer geweest. Maar mochten we tussendoor iets willen bespreken met Betty, dan weet ik zeker dat dat kan. Ik ben dik tevreden met hoe het is gegaan."

Betty 

"Ik wil van tevoren nooit te veel weten over de situatie van de ouders. Ik stap er blanco in en laat hen vertellen. Ieder apart. De vader wilde in dit geval graag zijn dochtertje weer zien. De moeder was terughoudend, maar zei: als het goed is voor onze dochter, werk ik mee. Ze heeft haar dochter niet belast met haar twijfels. Het kind heeft daardoor nooit hoeven kiezen tussen moeder of vader. Daar heb ik veel respect voor.  

Het woord ‘vrijwilliger’ leg ik ook uit. Ik vertel dat ik hiervoor ben opgeleid. Dat ik een opleiding, een gedegen achtergrond heb en zwijgplicht. En ook dat het belang van het kind altijd voorop staat. Wat zich tussen de ouders afspeelt, daar kan een kind niets aan doen. Een kind zal altijd solidair naar vader én moeder zijn. Daar moet je respect voor hebben en dat hebben ze ook. Wat belangrijk is dat de ouders mij vertrouwen in mijn oordeel en advies. Daarna zijn de afspraken, in overleg met beide ouders, gemaakt.  

We vragen altijd aan het kind of hij of zij het leuk vindt om met de ouder naar de speeltuin of iets dergelijks te gaan. Ik zit er dan bij en als ze dikke pret hebben denk ik: dat zit goed. En zit het niet goed, dan neem ik het kind weer mee en breng haar naar de andere ouder terug. Maar Melvin wilde graag alles goedmaken, zag ik. "Je bent hartstikke goed bezig", zei ik dan. Motivatie is heel belangrijk, voor vader én moeder. En toen aangekaart werd dat Miranda alle kosten voor de opvoeding betaalt, wilde hij meteen naar rato bijdragen.  

Het halen en brengen van hun dochter regelen ze nu zelf, zonder mijn tussenkomst. Communicatie per Whatsapp gaat prima. Dat is gewoon super. Mijn coördinator, Evelien, is op de achtergrond aanwezig. Zij matcht mij met de deelnemers, houdt evaluatiegesprekken met ons en is voor mij een heel belangrijk klankbord. Dit werk, ik vind het nog steeds ontzettend leuk."

Lees meer over Humanitas Begeleide OmgangsRegeling.