Ik ben erg trots op hem

Vijf jaar geleden kwam Emmy (23) naar Groningen om te studeren. Na haar eerste jaar wilde ze graag iets maatschappelijks erbij doen en ging ze aan de slag als vrijwilliger bij Humanitas Taalmaatjes. 

"Het kwam zo uit dat op de studentenvereniging een meisje vroeg of iemand haar wou vervangen als taalmaatje. Zij ging namelijk naar Amsterdam voor haar studie en zij was taalmaatje voor een Syrische vluchteling. 

Ik vond het superleuk en heb toen meteen een intakegesprek gehad bij Humanitas. Ik ben daarna twee jaar en twee maanden taalmaatje geweest voor William. Het is gestopt omdat zijn Nederlands toen helemaal goed was en hij ging studeren aan de universiteit in Groningen. Nu drinken we zo af en toe een kopje koffie en hij gaat naar zijn derde studiejaar.

Als taalmaatje ben je ondersteunend. De vluchtelingen volgen al taallessen en als taalmaatje ondersteun je bij het huiswerk maken. Vaak spraken we af op dinsdag. Dan is het markt en kwam hij aanzetten met vier chocoladecroissantjes. Echt leuk. Tijdens onze bijeenkomsten vertelde hij soms ook iets over zijn vlucht naar Nederland, als het huiswerk daar aanleiding toe gaf.  

Zo vertelde hij dat hij eerst drie jaar in Jordanië had gezeten en daar een vriendinnetje had. Zij zit nu in een AZC in Nederland en ze willen gaan trouwen zodra hij een verblijfsvergunning krijgt en een Nederlands paspoort kan aanvragen. Laatst vroeg hij: 'Als we gaan trouwen, kom je dan ook?' Het is een superleuk contact gebleven. Ik ben erg trots op hem, het is een echt succesverhaal." 

Lees meer over Taalmaatjes.