Steun vragen is niet mijn ding, maar het moest

Rebecca heeft haar handen vol aan de zorg voor haar oudste twee kinderen. Haar jongste dochter kon daardoor wel wat extra aandacht gebruiken.

Rebecca

“Mijn oudste zoon en dochter hebben psychiatrische aandoeningen. Voordat ze ergens anders gingen wonen, hadden we vijf tot tien keer crisis per dag. De aandacht voor mijn jongste dochter schoot er dan nog wel eens bij in.

Ook nu ben ik nog druk met de oudsten. Dat vind ik voor mijn jongste niet prettig en dus ben ik online gaan zoeken naar iemand die af en toe leuke dingen met haar kon doen. Zodat ik wat meer lucht voor mezelf zou krijgen. Zo kwam ik bij HomeStart+ terecht. Steun vragen is niet mijn ding, maar het moest.

Bij het kennismakingsgesprek vond ik vrijwilliger Alette gelijk al super tof. Ze is spontaan en denkt in oplossingen in plaats van problemen. Mijn enige voorwaarde aan het contact was dat we allemaal volledig open konden zijn.

Mijn dochter wilde liever niet alleen thuis zijn in deze periode. Als Alette er was, kon ik even weg voor een boodschap of iets anders. Ze bracht ruimte en gezelligheid.

Regelmatig spraken we af voordat de school uit was, zodat we even van moeder tot moeder konden praten. Over de opvoeding van de kinderen en mijzelf als moeder en wat er de afgelopen jaren allemaal gebeurd is.

Mijn dochter is sinds ons contact met Alette overtuigder geworden van zichzelf. En wat waardeer ik die kleine gebaren van Alette. Toen de kat was overleden vond mijn dochter op de deurmat een lief kaartje van haar met een reep chocola. Wat een schat!”

Alette

Het eerste gezin waar vrijwilliger Alette kwam, heeft veel meegemaakt. Ze probeerde ruimte te geven aan zowel de jongste dochter als de moeder.

“Opvoeden is vaak net zo leuk als lastig. Dat heb ik met mijn eigen kinderen regelmatig meegemaakt. In het eerste gezin waar ik kwam hadden de oudste twee kinderen nogal wat zorg nodig. Daardoor schoot de aandacht voor de jongste er vaak bij in. Met haar deed ik dingen waardoor ze even weer gewoon kind kon zijn. Knutselen, iets bakken, naar de bibliotheek of naar de speeltuin. Soms met en soms zonder moeder, zodat zij even ruimte voor zichzelf had.

Haar moeder is een echte knokker, is positief en accepteert haar leven zoals het is. Door de zorg voor haar oudste kinderen is ze een vat vol hulpverlenerskennis geworden. Ik hoefde haar problemen niet op te lossen, maar kon wel af en toe een luisterend oor zijn.

Ik had niet het idee dat ik iets moest bereiken, dat doen hulpverleners al. Ik wilde gewoon meebewegen, zien waar behoefte aan was. Er is heel veel positiefs gebeurd met haar. Op school functioneert ze nu beter. Wat ben ik trots op haar. En op haar moeder - omdat zij contact met HomeStart+ zocht. Want hulp vragen is heel moeilijk.”