De vrijwilliger geeft ons lucht. Elke week weer.

Gaby is een alleenstaande moeder van vier kinderen. In haar gezin is veel aan de hand.

Ze had haar twijfels, maar liet toch een vrijwilliger Tamara van Wel Thuis toe. Tot grote vreugde van haar jongste dochter – en Gaby zelf.

"Tamara geeft ons lucht. Elke week weer. In mijn gezin is het nogal hectisch en dat wordt versterkt door de hechtingsproblemen van mijn jongste kind. Zij plakt het liefste de hele dag aan mij vast. Een begeleider die bij ons thuis komt stelde voor om een maatje te zoeken, zodat zij andere mensen leert accepteren. En ik even tijd heb voor de andere drie kinderen, of voor mezelf.

Ik heb lang getwijfeld, was een beetje bang voor vrijwilligers. Wat voor achtergrond hadden ze en waren ze wel ervaren genoeg in hun werk? Maar gelijk toen ik Tamara zag, viel dat van me af. Zowel mijn dochter als ik voelden een klik met haar. Tamara is echt een moeke, een lieve vrouw, precies waar ik op hoopte. Een moeder met veel levenservaring.

En mijn dochter - het is niet te geloven - maakte direct contact met haar, iets waar normaal gesproken wel een half jaar voor nodig is. Daar had ik Tamara ook al op voorbereid en gezegd dat ze een lange adem nodig zou hebben. Maar binnen een half uur zaten ze te kletsen en te puzzelen. Ik dacht: is dit echt mijn kind?

Ik raad anderen die problemen thuis hebben aan het een kans te geven. Dat vrijwilligers van Wel Thuis dit zomaar voor een ander doen is heel bijzonder, zie ik nu."

Tamara

Vrijwilliger Tamara komt wekelijks over de vloer bij Gaby. Dan gaat ze met Gaby’s jongste dochter leuke dingen doen. Een middagje onverdeelde aandacht voor de dochter, en even rust voor de moeder.

"Uitdagingen, daar houd ik van. Toen ik mijn baan kwijtraakte wilde ik absoluut niet stil blijven zitten. Iemand gaf mij een folder van Wel Thuis en dit project sprak me aan, juist vanwege de vele uitdagingen. Als vrijwilliger werk je mee aan een veilig opvoedklimaat voor kinderen in gezinnen waar veel aan de hand is en waar vaak hulpverleners bij betrokken zijn.

Al bij de kennismaking met Gaby, een alleenstaande moeder van vier kinderen, was er een klik. Precies zoals de coördinator had gedacht. Ik ben nogal een kletser, ben open ingesteld en weet altijd wel wat te zeggen. Dat is Gaby ook. Ze is zo lekker zichzelf.

Als we elkaar zien, praten we eerst even bij. Daarna ga ik wat leuks doen met haar jongste dochter van zes, zodat Gaby tijd heeft voor zichzelf. Ik had gedacht dat het meisje een afwachtende houding zou hebben. Maar nee hoor, ze praatte meteen tegen me, kwam zelfs bij me zitten. We hebben al van alles gedaan samen: we hebben de eendjes gevoerd, zijn naar de bioscoop geweest en hebben haar verjaardag uitgebreid gevierd. We lachen wat af. Ik hou van mensen. Waar ik kan, wil ik anderen een steuntje in de rug geven. Gaby en haar dochter zijn altijd blij als ik kom. En daar word ik weer blij van. Ik zie dat ik iets toevoeg."