De deelnemers krijgen meer zin in het leven

Als vrijwilliger van bij Praatjesmakers biedt Tineke haar deelnemers een luisterend oor. En gaat ze met ze aan de wandel. "Hun territorium is groter geworden doordat ze meer ondernemen."

"Ik heb altijd gezegd dat als ik met pensioen ben, ik wat wil blijven doen. Twee jaar geleden liep ik met mijn dochter in Assen en voor een warenhuis stonden ze met flyers van Humanitas. We raakten aan de praat en vervolgens heb ik me aangemeld als vrijwilliger. Mijn keuze viel op Praatjesmakers, een project waarbij je bij mensen langs gaat en ze een luisterend oor biedt. 

Mijn eerste deelnemer was een man van mijn leeftijd die eenzaam was. Hij was altijd een man van de wereld geweest, maar doordat zijn vrouw en twee kameraden met wie hij op stap ging waren overleden, kwam hij in een isolement. Hij durfde niet meer goed alleen naar buiten. Ook heeft hij gezondheidsklachten en dan zit je al snel alleen thuis voor de buis.

Ik dacht meteen: 'Met mijn achtergrond, ik heb altijd in de zorg gewerkt, kan ik daar wel wat mee'. De coördinator heeft ons aan elkaar voorgesteld en het klikte van beide kanten meteen. Hij heeft een bewogen leven achter de rug en heel veel te vertellen. Hij is marktkoopman en cliniclown geweest en heeft door Europa gezworven, dus het is heel leuk om naar die verhalen te luisteren. 

Helaas mochten we na enkele maanden geen contact hebben vanwege corona. Dat vond ik heel vervelend. Dus toen heb ik voorgesteld dat als we ons aan de anderhalve meter zouden houden, we elkaar toch konden treffen. Dat is prima gegaan; we houden denk ik wel drie meter afstand!  

Op een keer belde dat hij het niet zag zitten. Toen ben ik even langsgegaan en hebben we afgesproken om voorlopig vier keer per week samen een rondje te lopen.  

Enkele maanden later kreeg ik het verzoek om een vrouw te gaan bezoeken die haar man had verloren. Ze was alleen, net hier naartoe verhuisd en kende nog niemand. Het is een hele gezellige en opgewekte vrouw en daar ga ik nu elke week naar toe.  We drinken eerst koffie en gaan daarna op stap, bijvoorbeeld het dorp verkennen. Dat gaat hartstikke leuk. 

Pluspuntje

De mannelijke deelnemer wist dat ik 's middags naar een vrouwelijke deelnemer ging en ik merkte op een gegeven moment dat hij haar wel wilde ontmoeten. Dat heb ik aan haar voorgelegd en zij was er ook voor in. Toen heb ik ze aan elkaar voorgesteld. Een aantal weken terug is zij bij hem op de koffie geweest. Hij wil niet in zijn eentje in de auto stappen, maar zij heeft al laten weten dat ze best een keer met hem mee wil. Zo ondersteunen ze elkaar nu ook een beetje. 

Het leuke aan dit werk is dat ik merk dat de kwaliteit van leven van mijn deelnemers beter is geworden. Ze hebben meer zin in het leven gekregen en hun territorium is groter geworden doordat ze meer ondernemen.  Soms kom ik bij de mannelijke deelnemer en zit hij er helemaal doorheen. Maar wanneer ik wegga lacht hij weer. Dan denk ik: 'Dat is toch een pluspuntje voor vandaag'. 

Mij levert het op dat ik niet de hele dag thuis zit. En ik vind het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe dingen te doen. Soms moet je jezelf in het diepe gooien. Bovendien zijn er zoveel eenzame mensen en ik wil graag wat voor ze betekenen. Je hebt zelf veel plezier aan dit vrijwilligerswerk en de ander ook. Het is gewoon een win-winsituatie."