'Ga in de deuropening van je eenzaamheid staan'

De vrijwilligers van Humanitas Netwerkcoaching helpen mensen met het leggen van sociale contacten. Vrijwilliger Anneke uit Groningen weet uit eigen ervaring hoe belangrijk dat is.

Toegeven dat je je eenzaam voelt, het is een hele opgave, weet Anneke. “Maar het alternatief is niets doen – en dan weet je zeker dat de situatie hetzelfde blijft. Dus dan kan je beter maar wel iets doen.”

Toen Anneke 3,5 jaar geleden het overlijden van haar man zag aankomen, besloot ze samen met hem na te denken over de invulling die ze aan haar leven wilde geven. Zo besloot ze dat ze vrijwilligerswerk wilde gaan doen, om bezig te blijven en onder de mensen te komen. Al snel kwam ze bij Humanitas terecht. Netwerkcoaching  bleek haar op het lijf geschreven. “Ik kan goed een luisterend oor zijn voor anderen en ideeën aandragen. Samen brengen we in kaart wat er al voor contacten zijn, wat de deelnemers missen en waar ze uiteindelijk naartoe willen. Ik vraag naar hun talenten en hobby’s, stimuleer hen om naar buiten te gaan en zo de kans te vergroten om anderen te ontmoeten.”


Volksuniversiteit

Anneke bezoekt op dit moment twee mensen. Meestal bij hen thuis, maar soms gaat ze ook ergens mee naar toe, om een steuntje in de rug te geven. “Je kunt je eenzaam voelen terwijl je toch veel mensen om je heen hebt”, vertelt ze. Zo helpt ze een hoogopgeleide vrouw die zoekt naar gelijkgestemden. Aan haar heeft ze voorgesteld om naar het aanbod van de Volksuniversiteit te kijken. “Nu komt de volgende stap: contact maken met de andere cursisten zonder al te ‘wanhopig’ over te komen. Ik geef dan tips, voorbeeld: kijk gewoon om je heen, maak vriendelijk oogcontact maken of knik eens richting de ander. Begin een klein praatje, dan merk je wel of er een klik is.”

Het is een kunst om je niet op te dringen maar toch te benoemen dat je contact zoekt. “Dan stoot je je neus best vaak. Mensen hebben het bijvoorbeeld te druk voor een nieuw contact. Dat is best ontmoedigend. Maar wat is het alternatief? Als je niets doet gebeurt er sowieso niets. Er is een portie tact voor nodig. Daar praten we met elkaar over. Ik probeer mensen dan ook te helpen minder gevoelig te zijn voor afwijzing. Als je sterker in je schoenen staat, dan betrek je het niet op jezelf.”

Goed gevoel

Sinds het wegvallen van Annekes man staat ze anders in het leven. “Ik ben onzekerder geworden. En hoewel ik elke dag wel mensen spreek, voel ik me emotioneel soms best eenzaam, wat ook logisch is als je partner wegvalt. Het werk bij Humanitas helpt me enorm. Het levert mij een goed gevoel op als ik merk dat ik mensen werkelijk kan helpen. Het brengt mij uit huis, ik ben bezig. En het brengt mij in contact met de andere vrijwilligers. “

Eenzaamheid wordt gezien als falen, daardoor rust er een groot taboe op. Ook bij jongeren ziet ze dat. “Als je dit gevoel verbergt, dan weet je zeker dat niemand je kan helpen. Hoe moeilijk het ook is, ga in de deuropening van je eenzaamheid staan. Geef het aan. Dan pas kan er iets veranderen.”

Reageren of meer informatie? Mail naar mip.groningen@humanitas.nl of bel naar (050) 312 60 00.

 

Terug naar het nieuwsoverzicht