Simon Carmiggelt

Een fondsje voor acrobaat Stanley

Vanaf de jaren zeventig wisten ook bekende Nederlanders Humanitas te vinden voor initiatieven op maatschappelijk gebied. In 1971 vroeg schrijver Simon Carmiggelt in het blad Van Mens tot Mens om financiële steun voor een bejaarde artiest.

Carmiggelt had zich het lot aangetrokken van de bejaarde Stanley: de laatst overgeblevene van het acrobatenpaar de 'Stanley Brothers' en 'een dik eind in de zeventig'. Stanley moest verkassen naar een bejaardentehuis aan de rand van Amsterdam, ver van zijn vertrouwde kroegje en kennissenkring in de binnenstad.

Geld voor het café

Carmiggelt vroeg de lezers om Stanley financieel te steunen, zodat de bejaarde artiest zijn kroegje, café Hoppe, tenminste regelmatig kon blijven bezoeken. En hij legde uit dat dat niet raar was, een fondsje voor cafébezoek. 'Hij ontmoet daar zijn vrienden van vroeger, een van zijn weinige levensbehoeften.' Humanitas beaamde die noodzaak van harte.