Reclassering en slachtofferhulp

Voor daders en gedupeerden

Reclassering was sinds de oprichting een van de werkterreinen van Humanitas. Eerst door vrijwilligers, onder de paraplu van het Nederlands Genootschap tot Reclassering, vanaf 1974 door de Humanitas-projectgroep Delinkwentie & Samenleving (D&S).

D&S wilde onder andere alternatieven voor de traditionele strafrechtelijke methode onderzoeken. Een voorbeeld hiervan was het project Winkeldiefstal. Maar het project kreeg onvoldoende steun van het openbaar ministerie en kwam om die reden niet tot uitvoering.

Ex-gedetineerden op tournee

Een project dat wel succes had, was het voorlichtingsproject Delinkwentie & Samenleving. Ex-gedetineerde vrijwilligers gaven voorlichting over detentie en strafvervolging met als doel de vooroordelen hierover weg te nemen.

Voorloper van Bureau Slachtofferhulp

De grootste activiteit was het project Gedupeerden van Misdrijven. In samenwerking met het ministerie van Justitie experimenteerde Humanitas in Haarlem en Hoorn met het treffen van een regeling tussen dader en slachtoffer/gedupeerde (project ‘Dading’). 

In de praktijk bleek dat de gedupeerden vooral behoefte hadden aan hulp bij het verwerken van de geleden immateriële schade of een vergoeding van de materiële schade. Deze uitkomst leidde tot hulpprojecten voor gedupeerden van misdrijven in andere gemeenten. Humanitas nam het initiatief tot een Landelijk Overleg van deze slachtofferhulpprojecten, de voorloper van de huidige Landelijke Organisatie Slachtofferhulp.